تصور کنید دوربینی فوق پیشرفته، بدون برش یا درد، مستقیماً به عملکرد زنده کلیه‌های شما نگاه می‌اندازد. این فقط یک خیال علمی-تخیلی نیست، بلکه واقعیتی است به نام اسکن هسته ای کلیه! در دنیای پزشکی هسته‌ای، این اسکن همانند یک مأمور مخفی عمل می‌کند؛ ماده‌ای رادیواکتیو را وارد بدن کرده، با دقتی میلی‌متری مسیر جریان خون و عملکرد کلیه‌ها را ردیابی می‌کند، و نقشه‌ای دقیق از سلامتی آن‌ها به دست می‌دهد. اگر بدن شما یک فیلم سینمایی بود، کلیه‌ها بازیگران اصلی در پشت صحنه بودند و اسکن DTPA کارگردانی است که آن‌ها را زیر نورافکن می‌برد تا نقش واقعی‌شان را آشکار کند.
اسکن هسته ای کلیه چیست؟
اسکن هسته‌ای کلیه یکی از روش‌های تخصصی تصویربرداری پزشکی است که برای بررسی عملکرد و ساختار (آناتومی) کلیه‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد. در این روش، با استفاده از مقادیر بسیار کمی از مواد رادیواکتیو به نام رادیودارو و به کمک دوربین گامای مخصوص و رایانه‌های پیشرفته، تصویر دقیقی از فعالیت کلیه‌ها تهیه می‌شود.
اسکن هسته ای کلیه شامل چندین نوع مختلف اسکن است، که هرکدام بسته به نیاز بیمار می‌توانند اطلاعات متفاوتی ارائه دهند. برخی از آن‌ها بیشتر بر عملکرد کلیه‌ها تمرکز دارند (مانند اسکن DTPA)، در حالی که برخی دیگر برای بررسی ساختار بافت کلیه و تشخیص آسیب‌های آناتومیک طراحی شده‌اند (مانند اسکن DMSA).
اسکن هسته ای کلیهقادر است اطلاعات منحصربه‌فرد و دقیقی درباره وضعیت کلیه‌ها ارائه دهد که معمولاً با سایر روش‌های تصویربرداری مانند سونوگرافی، CT یا MRI به‌راحتی به‌دست نمی‌آید. به همین دلیل، اسکن هسته‌ای کلیه نقش مهمی در تشخیص، پیگیری و تصمیم‌گیری‌های درمانی در بیماری‌های کلیوی ایفا می‌کند.
انواع اسکن هسته ای کلیه
برای بررسی جنبه‌های مختلف عملکرد کلیه‌ها، انواع متفاوتی از اسکن‌های هسته‌ای کلیه مورد استفاده قرار می‌گیرند. هر یک از این روش‌ها به پزشکان کمک می‌کنند تا عملکرد، ساختار، یا وجود مشکلات احتمالی در کلیه‌ها را به‌دقت ارزیابی کنند.
وجه اشتراک همه این اسکن‌ها، استفاده از رادیودارو است؛ موادی رادیواکتیو که به‌صورت تزریق داخل وریدی وارد بدن بیمار می‌شوند. این رادیوداروها بسته به نوع ماده، در بافت‌های خاصی از بدن جذب شده و سپس امواج گاما ساطع می‌کنند. این امواج توسط دستگاهی به نام دوربین گاما شناسایی شده و به کمک رایانه، تصاویری دقیق از عملکرد و ساختار کلیه‌ها تولید می‌شود.
هر رادیودارو رفتار منحصر‌به‌فردی در بدن دارد؛ برخی در عملکرد کلیه نفوذ کرده و نحوه فیلتراسیون و دفع ماده از کلیه‌ها را نمایش می‌دهند، برخی دیگر در بافت کلیه جذب می‌شوند و جزئیات ساختاری آن را نشان می‌دهند.
از جمله کاربردهای مهم اسکن هسته ای کلیه بررسی بیماری‌های مادرزادی کلیه، ارزیابی وجود یا شدت انسداد در مسیر ادراری، پیگیری بیماری‌های مزمن کلیوی، و همچنین ارزیابی عملکرد کلیه پیوندی است.
روند انجام اسکن هسته ای کلیه
اسکن هسته ای کلیه در کلینیک شبانه روزی ویستان فرآیندی غیرتهاجمی، دقیق و معمولاً بدون درد است که با استفاده از ماده‌ای رادیواکتیو به نام رادیودارو انجام می‌شود. این ماده به‌صورت تزریق داخل وریدی (IV) وارد بدن می‌شود و در کلیه‌ها تجمع می‌یابد. سپس انرژی کمی به شکل پرتوهای گاما از خود ساطع می‌کند که توسط دستگاهی به نام دوربین گاما شناسایی می‌شود.
آدرس درمانگاه: شعبه سعادت آباد گروه پزشکی ویستان و ایمان -سعادت آباد ضلع شمال غربی چهارراه سرو(تقاطع پاکنژاد و سرو) – پلاک ۱۹ – جنب پلیس +۱۰ – طبقه بالای داروخانه دکتر داشبلاغی -تلفن 09966333097
مرحله به مرحله انجام اسکن هسته ای کلیه
ابتدا بیمار وارد بخش پزشکی هسته‌ای می‌شود. در صورت نیاز، پرستار یا تکنسین لاین وریدی (IV) را در یکی از رگ‌های دست یا بازو وارد می‌کند تا دارو از آن طریق تزریق شود.
تزریق رادیودارو: رادیودارو از طریق لاین وریدی به بدن تزریق می‌شود. این ماده پس از ورود، به سرعت در کلیه‌ها جذب می‌شود. ممکن است هنگام تزریق، بیمار احساس سردی خفیف یا درد کوتاه‌مدت در محل تزریق داشته باشد که کاملاً طبیعی و گذراست.
شروع تصویربرداری:
پس از تزریق، بسته به نوع اسکن، تصویربرداری یا بلافاصله شروع می‌شود (مانند اسکن DTPA یا اسکن دیورتیک)، یا ممکن است نیاز به چند ساعت انتظار وجود داشته باشد (مانند اسکن قشر کلیه با DMSA که معمولاً پس از ۲ تا ۳ ساعت تصویربرداری انجام می‌شود).
فرآیند تصویربرداری با دوربین گاما:
بیمار روی تخت دراز می‌کشد و دوربین گاما، تصاویر متوالی از کلیه‌ها ثبت می‌کند. این دوربین ممکن است در یک موقعیت ثابت باشد یا در اطراف بدن حرکت کند. در طول تصویربرداری، از بیمار خواسته می‌شود کاملاً بی‌حرکت باقی بماند تا تصاویر واضح‌تر به‌دست آید. گاهی دوربین به بدن بسیار نزدیک می‌شود که برای دقت بیشتر ضروری است و جای نگرانی ندارد.
تصاویر تکمیلی در صورت نیاز:
در برخی موارد، برای بهبود کیفیت تصویر و گزارش دقیق‌تر اسکن هسته ای کلیه، ممکن است تصاویر بیشتری گرفته شود. این موضوع به‌هیچ‌وجه به معنی وجود مشکل یا اختلال نیست، بلکه برای افزایش دقت و اطمینان تشخیصی انجام می‌شود.
ویژگی‌های مهم اسکن هسته ای کلیه
برخلاف سایر روش‌های تصویربرداری که بیشتر ساختار فیزیکی اندام‌ها را نشان می‌دهند، اسکن هسته ای کلیه اطلاعاتی درباره فعالیت‌های شیمیایی و متابولیکی کلیه‌ها ارائه می‌دهد. در تصاویر به‌دست‌آمده، نواحی با تجمع زیاد رادیودارو (نقاط داغ) نشان‌دهنده فعالیت بیشتر یا غیرطبیعی هستند، در حالی‌که نقاط با جذب کمتر (نقاط سرد) می‌توانند بیانگر کاهش عملکرد یا آسیب بافتی باشند.
نکته مهم
به جز درد خفیف ناشی از ورود سوزن، این روش معمولاً بدون درد و بی‌خطر است و عوارض جانبی جدی ندارد. بیمار پس از پایان اسکن می‌تواند به فعالیت‌های روزمره خود بازگردد.
کاربردهای اسکن هسته ای کلیه
عبارت‌اند از:
تشخیص عفونت کلیه (پیلونفریت): در مواردی که آزمایش‌های ادرار و سونوگرافی قادر به شناسایی عفونت نیستند، اسکن هسته ای کلیه می‌تواند به طور مؤثر آن را تشخیص دهد.
تشخیص انسداد کلیه: این روش به شناسایی انسداد در حالب‌ها (لوله‌های انتقال‌دهنده ادرار از کلیه به مثانه) کمک می‌کند.
ارزیابی عملکرد کلیه: با استفاده از اسکن هسته ای کلیه، می‌توان عملکرد هر کلیه را به طور جداگانه تخمین زد.
تشخیص تومورهای کلیه: اسکن هسته ای کلیه قادر است تومورهای کلیه، از جمله سرطان کلیه را شناسایی کند.
ارزیابی کلیه پیوندی: از اسکن هسته ای کلیه برای بررسی وضعیت کلیه پیوندی و شناسایی زودهنگام عوارض احتمالی استفاده می‌شود.
موارد منع انجام اسکن هسته ای کلیه
بارداری یک منع مطلق برای اسکن هسته ای کلیه است. چون مواد رادیواکتیو مورد استفاده در این اسکن ممکن است باعث تابش به جنین شده و خطرات جدی برای رشد و سلامت او ایجاد کند. بنابراین در صورت بارداری، انجام این اسکن اکیداً ممنوع است.
شیردهی
توضیح: در دوران شیردهی، برخی از مواد رادیواکتیو ممکن است وارد شیر مادر شده و از این طریق به نوزاد منتقل شوند. اگر انجام اسکن ضروری باشد، باید با مشورت پزشک، اقدامات احتیاطی مانند دوشیدن شیر و کاهش تماس با نوزاد تا مدت کوتاهی پس از اسکن رعایت شود.
آلرژی به مواد حاجب
توضیح: برخی از افراد ممکن است به مواد رادیواکتیو یا مواد حاجب مورد استفاده در اسکن حساسیت داشته باشند. این حساسیت می‌تواند باعث بروز واکنش‌های آلرژیک شدید شود. در صورت داشتن سابقه آلرژی، حتماً باید پیش از اسکن به پزشک اطلاع داده شود.
بیماری‌های کلیوی شدید (مثلاً نارسایی کلیه)
توضیح: در افرادی با نارسایی کلیوی پیشرفته، مواد رادیواکتیو ممکن است به‌خوبی دفع نشوند و خطر تجمع مواد و عوارض جانبی افزایش یابد. در چنین شرایطی باید روش‌های جایگزین در نظر گرفته شود.
شرایط خاص پزشکی (مثل دیابت کنترل‌نشده یا بیماری‌های التهابی)
توضیح: برخی بیماری‌ها مانند دیابت کنترل‌نشده یا التهاب‌های شدید ممکن است باعث اختلال در نتایج اسکن شوند یا ریسک آن را افزایش دهند. در این موارد، دقت و صحت اسکن پایین آمده و ممکن است تصمیم‌گیری درمانی را دچار مشکل کند.
مصرف برخی داروها
توضیح: داروهایی مانند دیورتیک‌ها (ادرارآورها) یا داروهای حاوی ید ممکن است با مواد رادیواکتیو تداخل داشته و نتایج اسکن را دچار انحراف یا کاهش دقت کنند. لازم است قبل از اسکن، لیست داروهای مصرفی با پزشک بررسی شود.
کودکان
توضیح: انجام اسکن هسته‌ای در کودکان به دلیل حساسیت بالاتر بافت‌های در حال رشد به اشعه فقط در صورت ضرورت قطعی و با احتیاط بالا مجاز است. دوز تابش نیز باید با دقت تنظیم شود.
سابقه قرار گرفتن در معرض تابش
توضیح: افرادی که در گذشته به دفعات در معرض تابش‌های پزشکی (مثل رادیوتراپی یا سی‌تی‌اسکن‌های زیاد) بوده‌اند، ممکن است در معرض خطر تجمعی بالاتری قرار داشته باشند. اطلاع دادن به پزشک در این باره کمک می‌کند تا تصمیم مناسب‌تری درباره انجام یا عدم انجام اسکن گرفته شود.
در همه موارد بالا، مشاوره با پزشک متخصص پیش از انجام اسکن بسیار ضروری است. بسته به شرایط، ممکن است روش‌های تصویربرداری کم‌خطرتر و غیرتهاجمی‌تر مانند سونوگرافی یا MRI انتخاب شوند.
عوارض احتمالی اسکن هسته ای کلیه
مواد رادیواکتیو استفاده‌شده در اسکن هسته ای کلیه می‌توانند باعث دریافت مقدار کمی پرتو شوند. گرچه دوز تابش معمولاً پایین و در حد ایمن است، ولی قرار گرفتن مکرر در معرض تابش ممکن است در درازمدت خطراتی ایجاد کند، به‌ویژه در کودکان و زنان باردار.
واکنش آلرژیک به ماده رادیواکتیو
توضیح: برخی افراد ممکن است به رادیوداروها واکنش نشان دهند، اگرچه این واکنش‌ها نادر هستند. علائم ممکن است شامل:
- خارش
- کهیر
- تهوع
- سرگیجه
در موارد بسیار نادر، واکنش‌های آلرژیک شدید (آنافیلاکسی) ممکن است رخ دهد.
احساس ناراحتی یا درد محل تزریق
توضیح: رادیودارو معمولاً از طریق تزریق وریدی وارد بدن می‌شود. ممکن است در محل تزریق کبودی، قرمزی یا درد خفیف ایجاد شود که معمولاً موقتی است.
عوارض در افراد با نارسایی کلیوی
توضیح: در افرادی با اختلال شدید عملکرد کلیه، ممکن است دفع مواد رادیواکتیو به‌خوبی انجام نشود و این می‌تواند باعث افزایش زمان حضور مواد در بدن و در نتیجه افزایش خطر تابش داخلی شود.
نگرانی در دوران شیردهی یا بارداری
توضیح: همان‌طور که گفته شد، در دوران بارداری یا شیردهی، رادیوداروها ممکن است به جنین یا نوزاد منتقل شوند و باعث آسیب بالقوه شوند. بنابراین در این دوران، انجام اسکن فقط در شرایط کاملاً اضطراری توصیه می‌شود.
احساس اضطراب یا ناراحتی روانی
توضیح: برخی بیماران ممکن است در طول انجام اسکن (که ممکن است شامل دراز کشیدن طولانی‌مدت یا حضور در محیط پزشکی باشد)، احساس اضطراب یا نگرانی داشته باشند. این موضوع به‌ویژه در کودکان و افراد با سابقه فوبیای پزشکی دیده می‌شود.
در مجموع، عوارض اسکن هسته ای کلیه نادر و معمولاً خفیف هستند. با این حال، آگاهی از شرایط پزشکی، مصرف داروها، سابقه آلرژی و وضعیت فیزیولوژیکی (مثل بارداری یا نارسایی کلیه) پیش از انجام اسکن، برای پیشگیری از عوارض احتمالی بسیار مهم است. همیشه توصیه می‌شود قبل از انجام اسکن با پزشک مشورت کامل انجام شود.
اسکن پرفیوژن و فونکسیون کلیه DTPA
اسکن DTPA (دی‌اتیلن‌تری‌آمین پنتااستیک اسید) نوعی اسکن هسته‌ای کلیه است که با استفاده از یک ماده رادیواکتیو بی‌خطر (معمولاً DTPA نشاندار شده با تکنسیوم-۹۹m)، عملکرد کلیه‌ها (فونکسیون) و میزان خون‌رسانی (پرفیوژن) به آن‌ها را بررسی می‌کند. این اسکن چه اطلاعاتی می‌دهد؟
- پرفیوژن (Perfusion): نشان می‌دهد که خون تا چه حد و با چه سرعتی وارد کلیه‌ها می‌شود.
- فونکسیون (Function): عملکرد کلیه‌ها در فیلتر کردن و دفع ماده رادیواکتیو را بررسی می‌کند.
- تعیین سهم عملکرد هر کلیه: می‌توان فهمید که هر کلیه چه میزان از کل عملکرد کلیوی را برعهده دارد.
- بررسی انسداد یا تنگی در مسیر ادراری: با تزریق همزمان داروی دیورتیک (مثل فوروزماید)، می‌توان عملکرد تخلیه کلیه‌ها را نیز سنجید.
تفاوت اسکن DMSA و DTPA
اسکن DTPA بیشتر برای بررسی عملکرد کلیه‌ها (فونکسیون) و میزان خون‌رسانی (پرفیوژن) به کار می‌رود. در این روش، یک ماده رادیواکتیو به داخل رگ تزریق می‌شود و سپس با کمک دوربین گامای مخصوص، ورود و خروج آن ماده از کلیه‌ها به‌صورت زنده (دینامیک) بررسی می‌شود. این اسکن اطلاعات دقیقی در مورد عملکرد نسبی هر کلیه، سرعت تصفیه، وجود انسداد در مسیر ادراری و وضعیت تخلیه ادرار از کلیه‌ها ارائه می‌دهد. به همین دلیل، اسکن DTPA معمولاً در بیماران با نارسایی کلیوی، پیوند کلیه یا مشکوک به انسداد ادراری کاربرد دارد.
اسکن DMSA برای بررسی ساختار و شکل ظاهری کلیه‌ها به کار می‌رود و برخلاف DTPA، یک اسکن ایستا (استاتیک) است. این اسکن معمولاً چند ساعت بعد از تزریق انجام می‌شود و به‌خوبی نواحی آسیب‌دیده، زخم‌دار (اسکار) یا توسعه‌نیافته در کلیه را نشان می‌دهد. DMSA دقیق‌ترین روش برای تشخیص آسیب‌های بافتی در کلیه‌هاست، به‌ویژه در کودکان با عفونت‌های مکرر ادراری یا مشکوک به نقص مادرزادی کلیه. این اسکن می‌تواند نشان دهد که آیا کلیه‌ای از نظر ساختاری سالم است یا دچار آسیب دائمی شده است.
در مورد سی تی آنژیو بیشتر بدانید!
۸ اقدام مهم قبل از انجام اسکن هسته ای کلیه
قبل از اسکن DTPA(اسکن هسته ای کلیه) لازم است که اقدامات زیر را انجام بدهید.
نوشیدن مایعات کافی قبل از اسکن هسته ای کلیه
حدود یک تا دو ساعت قبل از اسکن، لازم است بیمار ۲ تا ۴ لیوان آب ساده (بدون چای، قهوه یا نوشابه) بنوشد، مگر اینکه پزشک دستور دیگری داده باشد. این کار به فعال‌سازی بهتر عملکرد کلیه‌ها کمک می‌کند و باعث می‌شود ماده رادیواکتیو سریع‌تر از طریق کلیه‌ها عبور کرده و تصویربرداری دقیق‌تری انجام شود. همچنین نوشیدن آب باعث پر شدن مثانه می‌شود، که در برخی اسکن‌ها به تشخیص بهتر انسداد یا مشکلات تخلیه کمک می‌کند.
عدم نیاز به ناشتایی
در اکثر موارد، نیازی به ناشتایی نیست و بیمار می‌تواند وعده غذایی سبک و معمول خود را مصرف کند. با این حال، اگر قرار است همزمان داروی دیورتیک (مثل فوروزماید) تزریق شود یا اسکن خاصی مثل DTPA دیورتیک انجام گیرد، پزشک ممکن است توصیه کند ناشتا باشید یا غذاهای خاصی مصرف نکنید. حتماً دستورات مرکز تصویربرداری را بررسی کنید.
همراه داشتن مدارک و آزمایش‌های قبلی
داشتن اطلاعات قبلی مانند:
- آزمایشات خون مربوط به کراتینین یا اوره
- سونوگرافی کلیه‌ها
- سی‌تی یا ام‌آر‌آی کلیه
- نسخه پزشک
به تیم پزشکی کمک می‌کند تا مقایسه‌ای دقیق‌تر بین یافته‌های جدید و نتایج قبلی انجام دهد و تصویربرداری هدفمندتری داشته باشند. حتی اگر نتیجه آزمایش قدیمی باشد، باز هم همراه داشتن آن مفید است.
اطلاع دادن درباره بارداری یا شیردهی
در صورتی که بیمار باردار است یا احتمال بارداری وجود دارد، یا در حال شیردهی به نوزاد است، حتماً باید این موضوع را به اطلاع پزشک یا تکنسین پزشکی هسته‌ای برساند. گرچه میزان پرتوی استفاده‌شده در این اسکن بسیار پایین است، ولی در دوران بارداری ممکن است انجام آن به تعویق بیفتد یا جایگزین‌های ایمن‌تری پیشنهاد شود. در شیردهی، ممکن است توصیه شود چند ساعت پس از اسکن، شیر دهی انجام نشود یا شیر را از قبل ذخیره کنید.
مشورت درباره داروهای مصرفی
اگر بیمار دارویی خاص مصرف می‌کند (به‌ویژه داروهای مربوط به فشار خون، دیابت، قلب یا کلیه)، باید آن را به پزشک اطلاع دهد. برخی داروها ممکن است باعث تغییر در نتایج اسکن شوند، مثلاً داروهای دیورتیک یا مدر (مثل فوروزماید، هیدروکلروتیازید) ممکن است قبل یا در حین اسکن تزریق شوند و پزشک باید بداند که بیمار قبلاً از این دارو استفاده کرده یا نه.
عدم مصرف دارو یا مواد حاجب یددار پیش از اسکن (در صورت انجام تصویربرداری قبلی)
اگر بیمار اخیراً سی‌تی اسکن یا تصویربرداری با ماده حاجب یددار انجام داده است، باید به پزشک اطلاع دهد. اگرچه DTPA از ید استفاده نمی‌کند، اما مواد حاجب ممکن است بر عملکرد کلیه تأثیر گذاشته و دقت نتایج را کاهش دهند. بسته به شرایط، ممکن است لازم باشد چند روز بین دو اسکن فاصله باشد.
استراحت و آرامش پیش از اسکن هسته ای کلیه
برای اینکه بیمار حین اسکن حرکت نکند و تصاویر شفاف‌تر و دقیق‌تری به‌دست آید، توصیه می‌شود در روز اسکن آرامش روانی داشته باشد، لباس راحت بپوشد، و اگر لازم باشد، با همراهی به مرکز مراجعه کند. اضطراب یا تنش ممکن است باعث بالا رفتن فشار خون و تغییر جریان خون کلیه‌ها شود، که دقت اسکن را تحت تأثیر قرار می‌دهد.
آمادگی برای حضور در مرکز تصویربرداری به مدت ۱ تا ۲ ساعت
بسته به نوع اسکن (معمولی یا همراه با داروی دیورتیک)، زمان انجام آن ممکن است بین ۳۰ تا ۹۰ دقیقه طول بکشد. در برخی موارد هم چند دقیقه انتظار پیش از شروع تصویربرداری لازم است تا ماده رادیواکتیو در بدن پخش شود. بنابراین بهتر است بیمار برنامه خود را طوری تنظیم کند که وقت کافی در مرکز داشته باشد و دچار اضطراب و عجله نشود.
سخن پایانی
اسکن هسته ای کلیه یک روش پیشرفته و دقیق برای ارزیابی عملکرد کلیه‌ها، تشخیص عفونت، انسداد، تومور و پیگیری وضعیت کلیه پیوندی است. این روش به‌ویژه در مواردی که سایر روش‌های تصویربرداری مانند سونوگرافی یا سی‌تی‌اسکن کارایی کافی ندارند، بسیار مفید واقع می‌شود.
با این حال، مانند هر روش پزشکی دیگر، اسکن هسته‌ای کلیه محدودیت‌ها و عوارض بالقوه‌ای دارد. از جمله مهم‌ترین آن‌ها می‌توان به منع انجام در دوران بارداری و شیردهی، احتمال واکنش آلرژیک، تأثیر برخی داروها، و نگرانی در کودکان یا افراد با سابقه تابش اشاره کرد. تصمیم به انجام این اسکن باید با توجه به شرایط فردی، مشورت کامل با پزشک، بررسی مزایا و معایب، و رعایت نکات ایمنی انجام شود. در برخی موارد، ممکن است روش‌های تصویربرداری کم‌خطرتر جایگزین مناسبی باشند.
هدف از اسکن هسته ای کلیه، تشخیص دقیق‌تر و درمان مؤثرتر بیماری‌های کلیوی است، به شرط آن‌که به‌درستی و با احتیاط انجام شود.
سوالات متداول
اسکن هسته ای کلیه چیست و چه کاربردی دارد؟
اسکن هسته‌ای کلیه نوعی تصویربرداری پزشکی است که با استفاده از مواد رادیواکتیو عملکرد و ساختار کلیه‌ها را بررسی می‌کند. این روش برای تشخیص عفونت، انسداد، کاهش عملکرد، تومورها و بررسی کلیه پیوندی کاربرد دارد.
آیا اسکن هسته ای کلیه خطرناک است؟
در حالت کلی، این اسکن ایمن است و دوز تابش پایین دارد. اما در برخی افراد مانند زنان باردار، شیرده یا بیماران با نارسایی کلیه، ممکن است خطراتی ایجاد کند و نیاز به احتیاط بیشتری دارد.
آیا انجام اسکن هسته ای کلیه برای زنان باردار مجاز است؟ در دوران شیردهی چطور؟
خیر. بارداری یک منع مطلق برای انجام اسکن هسته‌ای کلیه است، زیرا تابش می‌تواند به جنین آسیب برساند.
در دوران شیردهی، انجام اسکن فقط در صورت ضرورت و با دستور پزشک انجام می‌شود. لازم است شیر مادر برای مدتی دوشیده و تماس با نوزاد کاهش یابد تا از رسیدن تابش به نوزاد جلوگیری شود.
قبل از اسکن چه آمادگی‌هایی لازم است؟
به پزشک خود در مورد بارداری، شیردهی، داروهای مصرفی یا آلرژی اطلاع دهید. معمولاً ناشتا بودن لازم نیست، مگر پزشک توصیه کرده باشد. مصرف برخی داروها ممکن است موقتاً قطع شود.
آیا عوارضی بعد از اسکن هسته ای کلیه وجود دارد؟
- عوارض نادرند ولی ممکن است شامل:
- درد یا کبودی محل تزریق
- واکنش آلرژیک خفیف
- اضطراب یا ناراحتی در حین اسکن
در صورت مشاهده علائم غیرعادی، به پزشک اطلاع دهید.
مدت زمان اسکن هسته ای کلیه چقدر است؟
بسته به نوع اسکن، معمولاً بین 30 دقیقه تا 2 ساعت طول می‌کشد. گاهی نیاز به چند مرحله تصویربرداری در زمان‌های مختلف وجود دارد.
