بیش فعالی (ADHD) بزرگسالان چیست؟

اختلال کمبود توجه یا بیش فعالی (ADHD) بزرگسالان یک اختلال روانی است که معمولا در کودکان و نوجوانان تشخیص داده می‌شود، اما ممکن است در بزرگسالان نیز وجود داشتبه باشد. افراد بزرگسال با بیش فعالی (ADHD) ممکن است مشکلاتی مانند عدم توانایی در تمرکز، فراموشی، بی‌قراری، افزایش فعالیت و بی‌نظمی داشته باشند

.هیچ دو نفر مبتلا به بیش فعالی (ADHD) بزرگسالان دقیقاً شبیه هم نیستند. اگر به کاری که انجام می دهید علاقه مند یا هیجان زده هستید، ممکن است بتوانید تمرکز کنید. اما برخی از افراد مبتلا به ADHD تحت هر شرایطی در تمرکز مشکل دارند.به علاوه، برخی از افراد مبتلا به بیش فعالی (ADHD) بزرگسالان می توانند گوشه گیر و ضد اجتماعی باشند. دیگران می توانند بسیار اجتماعی باشند و از یک رابطه به رابطه دیگر بروند.

این اختلال می‌تواند بر عملکرد روزمره و روابط اجتماعی آنها تأثیر منفی بگذارد. درمان بیش فعالی (ADHD) بزرگسالان ممکن است شامل داروها، مشاوره روانشناختی و ترکیبی از این دو باشد.با مراجعه به متخصص و دنبال کردن یکسری دستورات میتوان زندگی ای منظم به دور از آشفتگی تجربه کرد.در این مقاله آشنایی با این بیماری و راهکارهایی برای نظم بخشیدن به زندگی را خواهید خواند.

Attention deficit hyperactivity disorder (ADHD) is a condition that affects people’s behaviour. People with ADHD can seem restless, may have trouble concentrating and may act on impulse.

Symptoms of ADHD tend to be noticed at an early age and may become more noticeable when a child’s circumstances change, such as when they start school.

Most cases are diagnosed when children are under 12 years old, but sometimes it’s diagnosed later in childhood.

اختلال بیش فعالی کمبود توجه (ADHD) وضعیتی است که بر رفتار افراد تأثیر می گذارد. افراد مبتلا به ADHD ممکن است بیقرار به نظر برسند، ممکن است در تمرکز مشکل داشته باشند و ممکن است بر اساس تکانه عمل کنند.

علائم ADHD معمولا در سنین پایین مشاهده می شود و ممکن است زمانی که شرایط کودک تغییر می کند، مانند شروع مدرسه، بیشتر قابل توجه باشد.

بیشتر موارد در کودکان زیر 12 سال تشخیص داده می شود، اما گاهی اوقات در دوران کودکی تشخیص داده می شود.

www.nhs.uk

علائم بیش فعالی (ADHD) بزرگسالان

هنگامی که بیش فعالی (ADHD) بزرگسالان دارید  علائم شما می تواند از خفیف تا جدی متغیر باشد و در طول زمان تغییر کند. ممکن است خیلی روی شما تاثیر بگذارند یا زیاد شما را آزار ندهند. این علائم می توانند همیشه مشکل ساز باشند یا فقط به موقعیت بستگی دارند.

علائم مهم اختلال کمبود توجه یا بیش فعالی (ADHD) بزرگسالان عبارتند از:

• عدم تمرکز
• مشکل دردنبال کردن دستورالعمل ها و به خاطر سپردن اطلاعات
• مشکل در سازماندهی وظایف و اهمال کاری
• کسالت و نداشتن انگیزه
• اضطراب و افسردگی
• اختلال درکنترل خشم
• نوسانات خلقی
• بی قراری 
• زیاد حرف زدن

محققان مطمئن نیستند که چه چیزی باعث بیش فعالی (ADHD) بزرگسالان می شود، اگرچه بسیاری از مطالعات نشان می دهد که ژن ها نقش مهمی دارند. مانند بسیاری از اختلالات دیگر، بیش فعالی (ADHD) بزرگسالان هم احتمالاً ناشی از ترکیبی از عوامل است.

علاوه بر ژنتیک، محققان در حال بررسی عوامل محیطی احتمالی هستند که ممکن است خطر ابتلا به بیش فعالی (ADHD) بزرگسالان را افزایش دهند و در حال مطالعه هستند که چگونه آسیب های مغزی، تغذیه و محیط های اجتماعی ممکن است در بیش فعالی (ADHD)بزرگسالان نقش داشته باشند.محققان می دانند که افراد مبتلا به بیش فعالی (ADHD) بزرگسالان تفاوت هایی در ساختار مغزشان دارند. مغز آنها بیشتر طول می کشد تا به بلوغ کامل برسد. سلول های عصبی که سیگنال ها را در مغز ارسال و دریافت می کنند نیز متفاوت عمل می کنند. 

چگونه ADHD در بزرگسالان تشخیص داده می شود؟

بیش فعالی (ADHD) بزرگسالان اختلالی است که از دوران کودکی شروع می شود و تا بزرگسالی ادامه می یابد. بزرگسالانی که مبتلا به ADHD تشخیص داده شده اند، چندین علامت بیش فعالی را قبل از 12 سالگی تجربه کرده اند. در بزرگسالی، آنها حداقل پنج علامت بیش فعالی را تجربه می کنند. این علائم باید در دو یا چند موقعیت (به عنوان مثال، خانه، محل کار، یا مدرسه، با دوستان یا خویشاوندان، در فعالیت‌های دیگر) وجود داشته باشد و در عملکرد اجتماعی، مدرسه یا کار اختلال ایجاد کند یا کیفیت آن را کاهش دهد.

استرس، سایر شرایط سلامت روان، و شرایط یا بیماری‌های فیزیکی می‌توانند علائمی مشابه علائم بیش فعالی ایجاد کنند. بنابراین، ارزیابی کامل توسط یک متخصص سلامت روان برای تعیین علت علائم و شناسایی درمان های موثر ضروری است. در طول این ارزیابی، پزشک عواملی از جمله خلق‌وخو، سابقه پزشکی، و اینکه آیا او با مسائل دیگری مانند سوء مصرف الکل یا مواد درگیر است را بررسی می‌کند.اگر فکر می کنید ممکن است به آن مبتلا باشید، به دنبال روانپزشکی باشیدکه در زمینه تشخیص و درمان افراد مبتلا به ADHD تجربه داشته باشد.

پزشک ممکن است:

از شما بخواهد یک معاینه فیزیکی انجام دهید تا مطمئن شوید که سایر مشکلات پزشکی باعث علائم شما نمی شوند.مقداری خون از شما بگیرید و آزمایش کند.تست روانشناسی را توصیه کند و درباره سابقه سلامتتان سوال بپرسد.

در حالی که کارشناسان در مورد سنی که می توانید برای اولین بار ADHD را تشخیص دهید اتفاق نظر ندارند ، اما موافقند که افراد در بزرگسالی به طور ناگهانی به آن مبتلا نمی شوند. به همین دلیل است که وقتی پزشک شما را می‌بیند، در مورد رفتار شما و علائمی که ممکن است در کودکی داشته‌اید بپرسد. آنها همچنین ممکن است:

• به کارنامه مدرسه نگاه کنید. آنها به دنبال نظراتی در مورد مشکلات رفتاری، تمرکز ضعیف، عدم تلاش یا عدم موفقیت در مقایسه با پتانسیل شما خواهند بود.
• با والدین خود صحبت کنید تا ببینید آیا در دوران کودکی علائمی داشته اید یا خیر .

• پزشک همچنین از شما خواهد پرسید که آیا فرد دیگری در خانواده شما ADHD دارد یا خیر.

 درمان بیش فعالی (ADHD) بزرگسالان 

برنامه های درمانی می تواند شامل دارو، درمان، یادگیری بیشتر در موردبیش فعالی (ADHD) بزرگسالان و دریافت حمایت خانواده باشد.

این موارد با هم می توانند به شما کمک کنند تا راه های جدیدی برای انجام کارهایی پیدا کنید که می توانند زندگی روزمره را آسان تر کنند. این می تواند باعث شود به نسبت به خودتان احساس بهتری داشته باشید .

اطمینان از اینکه به طور کامل توسط پزشک معاینه می شوید مهم است. این به این دلیل است که افراد مبتلا به بیش فعالی (ADHD) بزرگسالان اغلب با شرایط دیگری نیز روبرو هستند. همچنین ممکن است ناتوانی یادگیری، اضطراب یا اختلال خلقی دیگری، اختلال وسواس فکری-اجباری، یا وابستگی به مواد مخدر یا الکل داشته باشید. دانستن کل تصویر می تواند مطمئن شود که بهترین برنامه را برای خود دریافت می کنید.

داروها برای بیش فعالی (ADHD) بزرگسالان

برای افراد مبتلا به بیش فعالی (ADHD) بزرگسالان اغلب داروهای محرک تجویز می شوند . مطالعات نشان می‌دهد که حدود دو سوم بزرگسالان مبتلا به ADHD که این داروها را مصرف می‌کنند، بهبود زیادی در علائم خود دارند.

نمونه هایی ازداروهای محرک عبارتند از:

• آمفتامین/دکستروآمفتامین
• دکس متیل فنیدات (فوکالین)
• دکستروآمفتامین (دکسدرین)
• لیسدگزامفتامین (ویوانس)
• متیل فنیدات (کنسرتا، دیترانا، متادیت، متیلین، کویلیوانت ایکس آر، ریتالین)

اما محرک ها همیشه ایده آل نیستند. چرا؟ اونها می تونندمشکلات زیر را در پی داشته باشند:

• اعتیاد آورند. محرک ها مواد کنترل شده ای هستند. یعنی می توان از آنها سوء استفاده کرد. برخی از بزرگسالان مبتلا به ADHD مشکلات سوء مصرف مواد دارند یا در گذشته این مشکلات را داشته اند.
•   انواع محرک های کوتاه اثر (در مقابل طولانی اثر) ممکن است به سرعت از بین بروند. از آنجایی که افراد مبتلا به بیش فعالی (ADHD) بزرگسالان ممکن است با فراموشی مشکل داشته باشند، به خاطر سپردن چندین بار مصرف آنها در روز می تواند چالش برانگیز باشد.
•  اگر مردم تصمیم بگیرند که مصرف آنها را در عصر قطع کنند، تمرکز آنها برای انجام کارهای خانه، پرداخت صورت حساب، کمک به کودکان در انجام تکالیف یا رانندگی مشکل خواهد بود. اما اگر آنها را بعداً در روز مصرف کنند، ممکن است وسوسه شوند که از الکل یا چیزهای دیگر “برای آرامش” استفاده کنند.

درمان های جایگزین برای ADHD بزرگسالان

محققان شواهد زیادی مبنی بر اینکه هر درمان جایگزینی بتواند علائم بیش فعالی (ADHD) بزرگسالان را تسکین دهد، پیدا نکرده اند. 

اما برخی از مطالعات نشان داده‌اند که مدیتیشن ذهن‌آگاهی ممکن است خلق و خوی شما را تقویت کرده و به توجه شما کمک کند. این نوع مدیتیشن از تکنیک های متمرکز کردن، مانند تصویرسازی هدایت شده یا تنفس عمیق استفاده می کند تا به شما کمک کند ذهن و بدن خود را آرام کنید.

اگر در حال بررسی یک درمان جایگزین برای بیش فعالی (ADHD) بزرگسالان هستید ، ابتدا با پزشک خود صحبت کنید. آنها می توانند به شما کمک کنند تا مزایا و معایب را بسنجید. 

زندگی با بیش فعالی (ADHD) بزرگسالان

هنگامی که شما بیش فعالی (ADHD) دارید، حتی کارهای ساده ای مانند خرید مواد غذایی یا پرداخت صورتحساب نیز گاهی اوقات ممکن است خسته کننده به نظر برسند. هرکسی ممکن است دچار نوسانات خلقی ، از دست دادن تمرکز شود، اما اگر بیش فعالی (ADHD) بزرگسالان دارید، ممکن است هر روز با این موارد کنار بیایید. پزشک شما می‌تواند دارو یا درمان دیگری را برای کمک به تمرکز بهتر پیشنهاد دهد، اما کارهایی وجود دارد که می‌توانید خودتان انجام دهید تا زندگی با ADHD قابل کنترل‌تر شود.

رژیم بیش فعالی (ADHD) بزرگسالان

پزشکان هیچ رژیم غذایی خاصی را برای بزرگسالان مبتلا به بیش فعالی (ADHD) توصیه نمی کنند. اما خوردن یک رژیم غذایی متعادل به محافظت از سلامت روحی و جسمی شما کمک می کند. مقدار زیادی میوه و سبزیجات به همراه غلات کامل، پروتئین های بدون چربی و چربی های سالم انتخاب کنید. 

مدیریت بیش فعالی (ADHD) بزرگسالان

این مراحل می توانند به شما در کاهش علائم بیش فعالی (ADHD) بزرگسالان و مقابله با آنها در هنگام بروز کمک کنند: 

1.سازمان دادن: 

زمانی را انتخاب کنید که ساکت و بدون نگرانی برای انجام کارهای دیگر باشد. شاید شب قبل از رفتن به رختخواب و برای روز بعد برای هر کار برنامه ریزی کنید. فهرستی واقع بینانه تهیه کنید. کارهایی را که می‌خواهید انجام دهید با کارهایی که انجام نمی‌دهید جایگزین کنید تا به ذهنتان کمک کنید درگیر بمانید. از برنامه ریز روزانه، برنامه یادآوری، تایمر استفاده کنید، برای خود یادداشت بگذارید و ساعت زنگ دار خود را در زمانی که نیاز به یادآوری یک قرار یا فعالیت دیگر دارید تنظیم کنید.

2.زمان را چارچوب بندی کنید: 

مغز  شما   متفاوت از سایر افراد سیم کشی شده است و ممکن است انجام کارها بیشتر طول بکشد. اشکالی ندارد. یک چارچوب زمانی واقعی برای کارهای روزانه خود در نظر بگیرید و فراموش نکنید که اگر فکر می‌کنید به آن‌ها نیاز دارید، به موقع استراحت کنید.

3.به آرامی نفس بکشید. 

 اگر تمایل به انجام کارهایی دارید که بعداً پشیمان می شوید، مانند صحبت کردن با دیگران یا عصبانی شدن از دیگران، تکانه را با مکث مدیریت کنید. تا 10 بشمارید در حالی که آرام نفس می‌کشید به‌جای عمل کردن. معمولاً تکانه به همان سرعتی که ظاهر شد عبور می کند.تمرینات تنفسی برای مدیریت بیش فعالی (ADHD) بزرگسالان میتواند بسیار کارامد باشذ.

4.عوامل حواس پرتی را کاهش دهید.

اگر متوجه شدید که موسیقی با صدای بلند یا تلویزیون حواس‌تان را پرت می‌کند، آن را خاموش کنید یا از گوش‌گیر یا هدفون‌های حذف نویز برای خاموش کردن صداها استفاده کنید. گوشی خود را در حالت بی صدا قرار دهید. خودتان را به مکانی ساکت‌تر منتقل کنید یا از دیگران بخواهید کمک کنند تا چیزها کمتر حواس‌تان را پرت کنند . اگر می توانید، در اتاقی کار کنید که در آن ببندید. فضای خود را به گونه ای تنظیم کنید که به تمرکز شما کمک کند .

5.به هم ریختگی را کنترل کنید.

• راه دیگر برای آرام کردن مغزتان این است که فضای خود را از چیزهایی که نیاز ندارید پاک کنید. می‌تواند از حواس‌پرتی‌ها جلوگیری کند، و می‌تواند به شما کمک کند مرتب بمانید، زیرا چیزهای کمتری برای مرتب کردن خواهید داشت. نام خود را از لیست های پستی ناخواسته بردارید و صورتحساب ها را به صورت آنلاین پرداخت کنید. کمک‌های سازمانی مانند ظروف زیر تخت یا نگهدارنده‌های روی درب دریافت کنید. اگر به نظر می رسد که در دریایی از زباله شنا می کنید و نمی دانید از کجا شروع کنید، از یک دوست بخواهید کمک کند

6.نه گفتن را بیاموزید.

رفتار تکانشی می تواند یکی از عوارض جانبی بیش فعالی (ADHD) بزرگسالان باشد. اگر احساس می کنید که در خود غرق شده اید، سعی کنید به چند چیز نه بگویید. از خود بپرسید: آیا واقعاً می توانم این کار را انجام دهم؟ با خود و دیگران در مورد اینکه چه چیزی ممکن است و چه چیزی نیست صادق باشید. وقتی نه گفتن راحت شد، می توانید از چیزهایی که به آنها بله می گویید لذت بیشتری ببرید.

7.به خودتان پاداش دهید

زمانی که در پایان یک تقویت کننده خلق و خوی وجود داشته باشد، پایبندی به یک کار می تواند آسان تر باشد . قبل از پرداختن به یک پروژه، پس از اتمام کار، در مورد پاداشی برای خود تصمیم بگیرید. تقویت مثبت می تواند به شما در ادامه مسیر کمک کند.

بیش فعالی (ADHD) بزرگسالان و استرس

مشکلات زندگی روزمره که می تواند شما را تحت فشار قرار دهد. به نوبه خود، استرس می تواند علائم بیش فعالی (ADHD) بزرگسالان را بدتر کند.

ممکن است بتوانید با مدیریت زمان و روش‌های سازماندهی که به شما کمک می‌کند استرس را کاهش دهید. ورزش منظم می تواند به شما در مقابله با اثرات استرس ناشی از بیش فعالی (ADHD) بزرگسالان کمک کند. مدیتیشن و تکنیک های تنفس عمیق هم همینطور. اگر احساس می کنید تحت فشار شدید قرار گرفته اید، با پزشک خود در مورد بهترین راه های مدیریت آن صحبت کنید. 

چگونه می توانم به خودم کمک کنم؟

برای اطلاعات بیشتر درباره گزینه‌های درمان موجود و کدام یک‌ها ممکن است برای شما مناسب باشند، با یک متخصص مشورت کنید.

درمان و دارو موثرترین درمان برای بیش فعالی (ADHD) بزرگسالان هستند. علاوه بر این با تکنیک هایی که در مدیریت بیش فعالی (ADHD) بزرگسالان گفته شد زندگی خود را سروسامان دهید.

استراتژی‌های دیگر ممکن است به مدیریت علائم کمک کند:

ورزش	ورزش منظم 20 تا 30 دقیقه در روز
وعده های غذایی	وعده های غذایی منظم و سالم شامل فیبر کافی بخورید.
خواب	به اندازه کافی بخوابید. سعی کنید حداقل 1 ساعت قبل از خواب صفحه نمایش را خاموش کنید
مدیریت زمان	روی مدیریت زمان و سازماندهی کار کنید. کارهای حساس به زمان را در اولویت قرار دهید.
روابط اجتماعی	با مردم ارتباط برقرار کنید و روابط را حفظ کنید. برنامه ریزی فعالیت ها با دوستان،مخصوصاً افراد حامی که چالش های شما را با بیش فعالی (ADHD) درک می کنند.
دارو	داروها را طبق دستور مصرف کنید و از مصرف الکل، تنباکو و مواد مخدر خودداری کنید.

نتیجه گیری:

زندگی با بیش فعالی (ADHD) بزرگسالان ممکن است چالش برانگیز باشد، اما با درمان مناسب و حمایت، افراد مبتلا به این اختلال می‌توانند زندگی‌های پر معنا داشته باشند. ایجاد روال‌ها، ایجاد محیط‌های سازمان‌یافته و تمرین تکنیک‌های ذهن‌بازی می‌تواند در مدیریت علائم کمک کند. علاوه بر این، درخواست حمایت از حرفه‌ای‌های بهداشت، مربیان و اعضای خانواده می‌تواند در حل چالش‌های مرتبط با اختلال کمبود توجه یا بیش فعالی (ADHD) بزرگسالان موثر باشد.