نحوه گرفتن نوار عصب کمر- تفسیر جواب نوار عصب و عضله کمر 1403

نوار عصب کمر چیست؟

نوار عصب کمر یک روش تشخیصی است که برای بررسی وضعیت عصب هایی که از ستون فقرات کمری به پاها میروند، انجام میشود. این عصب ها به عنوان عصب های ایسکیاتیک شناخته میشوند و مسئول احساس و حرکت پاها هستند. زمانی که این عصب ها تحت فشار یا آسیب قرار بگیرند، ممکن است علائمی مانند درد، بی حسی، گزگز، ضعف، یا فلج در پاها ایجاد شود. این حالت به عنوان رادیکولوپاتی کمری یا پینچ نرف معروف است و معمولاً به دلیل دیسک کمر، آرتروز، تنگی کانال نخاعی، یا تومور اتفاق میافتد.

برای انجام نوار عصب کمر، از دو بخش NCV یا مطالعه هدایت عصبی و EMG یا الکترومیوگرافی استفاده میشود. در NCV، با قرار دادن الکترودهای کوچک روی پوست پاها، امواج الکتریکی کوچکی به عصبها ارسال میشود و سرعت و شدت پاسخ عصبی ثبت میشود. در EMG، با وارد کردن سوزنهای ریز به عضلات پاها، فعالیتهای الکتریکی عضلات در حالت استراحت و فعالیت ثبت میشود. این روش میتواند نشان دهد که کدام عصب یا عضله تحت فشار یا آسیب قرار گرفته است و چه میزان ضایعه ایجاد شده است.

نوار عصب کمر درد دارد؟

نوار عصب کمر به طور کلی دردناک نیست، اما ممکن است در حین انجام تست کمی احساس ناراحتی یا سوزش ایجاد شود. این احساسات معمولاً خفیف هستند و به سرعت از بین می‌روند. اما عواملی ممکن است بر میزان این درد تاثیر بگذارد از جمله:

میزان حساسیت بیمار: برخی از افراد نسبت به درد حساس‌تر هستند و ممکن است در حین انجام نوار عصب کمر کمی بیشتر احساس ناراحتی کنند.

مهارت تکنسین: تکنسین‌های باتجربه می‌توانند EMG را با کمترین درد و ناراحتی برای بیمار انجام دهند.

نکاتی برای کاهش درد:

قبل از انجام آزمایش، می‌توانید از پزشک خود در مورد روش‌های کاهش درد سوال کنید.

در حین انجام آزمایش، سعی کنید آرام باشید و عضلات خود را شل نگه دارید.

اگر در حین آزمایش احساس درد یا ناراحتی کردید، به تکنسین اطلاع دهید.

نوار عصب کمر به طور کلی یک آزمایش ایمن و بدون درد است. اگر نگران درد هستید، می‌توانید با پزشک خود صحبت کنید و از روش‌های کاهش درد سوال کنید.

نوار عصب کمر و پا

نوار عصب کمر و پا که به نام الکترومیوگرافی (EMG) نیز شناخته می‌شود، آزمایشی است که برای بررسی سلامت اعصاب و عضلات کمر و پا انجام می‌شود. این آزمایش شامل دو بخش است:

۱. مطالعه هدایت عصبی (NCS):

در این بخش، از الکترودهای سطحی برای تحریک اعصاب کمر و پا و ثبت سرعت و قدرت سیگنال‌های عصبی استفاده می‌شود.

مراحل انجام NCS:

چسباندن الکترودها: تکنسین EMG الکترودهای کوچکی را به پوست شما در امتداد مسیر عصب مورد نظر می‌چسباند.

تحریک عصب: تکنسین با استفاده از دستگاهی به نام تحریک کننده عصبی، عصب را با پالس‌های الکتریکی کوتاه تحریک می‌کند.

ثبت سیگنال‌ها: الکترودها سیگنال‌های الکتریکی را از عصب دریافت می‌کنند و آنها را به دستگاه EMG ارسال می‌کنند.

تجزیه و تحلیل نتایج: پزشک متخصص نتایج NCS را برای تشخیص مشکلات عصبی مانند نوروپاتی، رادیکولوپاتی یا سندرم تونل کارپال تجزیه و تحلیل می‌کند.

۲. EMG:

در این بخش، از سوزن‌های بسیار نازک برای ثبت فعالیت الکتریکی عضلات کمر و پا در حین انقباض و استراحت استفاده می‌شود.

مراحل انجام EMG:

قرار دادن سوزن‌ها: تکنسین EMG سوزن‌های بسیار نازکی را به عضلات مورد نظر در کمر و پا وارد می‌کند.

ثبت فعالیت عضلات: سوزن‌ها فعالیت الکتریکی عضلات را در حین انقباض و استراحت ثبت می‌کنند.

تجزیه و تحلیل نتایج: پزشک متخصص نتایج EMG را برای تشخیص مشکلات عضلانی مانند میوپاتی، آتروفی عضلانی یا آسیب عصبی تجزیه و تحلیل می‌کند.

نکاتی در مورد نوار عصب کمر و پا:

این آزمایش معمولاً در مطب پزشک یا کلینیک‌های تخصصی انجام می‌شود.

انجام این آزمایش حدود 30 تا 60 دقیقه طول می‌کشد.

این آزمایش به طور کلی بدون درد است، اما ممکن است در حین EMG کمی احساس ناراحتی یا سوزش ایجاد شود.

بهترین پزشکان متخصص برای نوار عصب و پا در کلینیک تخصصی نوار عصب و عضله در مرزداران تهران در خدمت شما عزیزان هستند.

نوار عصب کمر برای کمر درد                                        

نوار عصب یا الکترومیوگرافی یک روش تشخیصی است که با اندازه گیری فعالیتهای الکتریکی عصب ها و عضلات، میتواند اختلالات مختلف عصبی و عضلانی را شناسایی کند. این روش میتواند برای تشخیص کمر درد مفید باشد، زیرا میتواند نشان دهد که آیا کمر درد ناشی از فشار یا آسیب به عصب هایی است که از ستون فقرات و از کمر به پاها میروند.

این عصب ها به عنوان عصب های ایسکیاتیک شناخته میشوند و مسئول احساس و حرکت پاها هستند. برخی از علل شایع کمر درد که میتوانند با نوار عصب تشخیص داده شوند عبارتند از:

دیسک کمر: زمانی که بخشی از دیسک های بین مهره ای که بین ستون فقرات قرار دارند، بیرون زده یا پاره شده و به عصب های اطراف فشار می آورند. این حالت میتواند باعث درد، بی حسی، گزگز، ضعف، یا فلج در پاها شود.

تنگی کانال نخاعی: زمانی که فضای داخل کانال نخاعی که نخاع را محافظت میکند، به دلیل رشد استخوانی، تورم، یا تومور کاهش مییابد و به عصبهای داخل آن فشار می آورد.

رادیکولوپاتی: زمانی که ریشه عصبی که از نخاع خارج میشود، به دلیل آسیب، التهاب، یا فشار، مختل میشود.

برای انجام نوار عصب، باید از مصرف داروهای ضد التهاب، ضد انعقاد، و ضد تشنج خودداری کرد. همچنین باید از استفاده از لوسیون یا کرم روی پوست خودداری کرد. در طول آزمون، باید به دستورات پزشک یا متخصص توجه کرد و عضلات خود را آرام یا فعال نگه داشت. نوار عصب و عضله ممکن است کمی دردناک یا ناراحت کننده باشد، اما معمولاً عوارض جانبی خاصی ندارد.

نوار عصب و عضله دیسک کمر

برای تشخیص دیسک کمر با نوار عصب و عضله، متخصصان مغز و اعصاب و یا تکنسینهای بیمارستان دو الکترود را به پوست کمر (جایی که عصب قرار دارد) وصل میکنند. یک الکترود تکانه و سیگنال های الکتریکی خفیف به عصب میفرستد و الکترود دیگر پاسخ های عصب را ثبت میکند.

این روش میتواند نشان دهد که آیا عصب تحت فشار یا آسیب قرار گرفته است و چه میزان ضایعه ایجاد شده است. همچنین، با وارد کردن سوزن های ریز به عضلات پاها، میتوان فعالیتهای الکتریکی عضلات را اندازه گیری کرد و مشخص کرد که آیا عضلات تحت تأثیر فشار یا آسیب عصب قرار گرفته اند یا خیر.

نحوه گرفتن نوار عصب کمر

برای گرفتن نوار عصب کمر، باید به یک پزشک متخصص مغز و اعصاب یا متخصص طب فیزیکی و توانبخشی مراجعه کنید. پزشک با توجه به علائم و معاینه فیزیکی شما، ممکن است انجام نوار عصب کمر را تجویز کند.

مراحل گرفتن نوار عصب و عضله دیسک کمر به این صورت است که:

1. معرفی به متخصص:

پزشک عمومی شما می‌تواند شما را به یک متخصص مغز و اعصاب یا متخصص طب فیزیکی و توانبخشی معرفی کند.

• معاینه توسط متخصص:

متخصص با پرسیدن سوالات در مورد علائم شما و انجام معاینه فیزیکی، تشخیص اولیه را انجام می‌دهد.

• تجویز نوار عصب کمر:

اگر متخصص تشخیص دهد که شما به نوار عصب کمر نیاز دارید، این آزمایش را برای شما تجویز می‌کند.

• انجام نوار عصب کمر:

شما می‌توانید نوار عصب کمر را در مطب پزشک یا در یک کلینیک تخصصی مانند مرکز تخصصی عصب و عضله ویستان در مرزداران انجام دهید.

• تفسیر نتایج:

پس از انجام نوار عصب کمر، متخصص نتایج را تفسیر کرده و میزان خسارت و آسیب به کمر را مشخص کرده و درمان های بعدی را تجویز می نماید.

هزینه نوار عصب و عضله کمر 1403

هزینه نوار عصب و عضله کمر معمولا به محلی که آزمایش را انجام می دهید، نوع بیمه ای که دارید، و تعداد اندام هایی که بررسی میشوند بستگی دارد.

اگر شما در یک مرکز پیشرفته که معمولا درصد خطای بسیار پایینی دارد و زیر نظر یک پزشک متخصص و با تجهیزات پیشرفته نوار عصب و عضله انجام دهید حتما هزینه بیشتری را باید پرداخت کنید . علاوه بر این اگر تعداد عصب هایی که باید تحت تشخیص و آزمایش قرار بگیرند بیشتر باشد پس باز هم هزینه بیشتر می شود.

همچنین هزینه نوار عصب و عضله ارتباط مستقیمی با نوع بیمه درمانی شما دارد اگر بیمه مکمل شما طرف قرارداد با مراکز نوار عصب و عضله باشد پس در این صورت هزینه تست تشخیص نوار عصب و عضله را پرداخت خواهد نمود.

اگر شما نیز قصد انجام نوار عصب و عضله دیسک کمر را دارید نبهتر است قبل زپاز انجام ان با بیمه درمانی خود در خصوص هزینه های این آزمایش صحبت کنید.

درد کمر بعد از نوار عصب و عضله

درد کمر بعد از نوار عصب و عضله ممکن است به چند علت رخ دهد. مانند:

واکنش به سوزنهایی که در عضلات وارد میشوند. این واکنش معمولاً موقت و خفیف است و با استفاده از داروهای ضد درد و یخ یا گرمای موضعی کاهش می یابد.

کشیدگی یا آسیب به عضلات یا رباطهای کمر. این حالت ممکن است به دلیل حرکات ناگهانی یا نامناسب در طول یا بعد از آزمون ایجاد شود. برای درمان این حالت، باید از فعالیت های سنگین خودداری کرد و از داروهای ضد التهاب، یخ یا گرمای موضعی، و تمرینات کششی استفاده کرد.

عفونت یا التهاب در محل ورود سوزنها. این حالت بسیار نادر است ولی ممکن است باعث درد، قرمزی، تورم، یا ترشح در محل ورود سوزنها شود. برای درمان این حالت، باید به پزشک مراجعه کرد و از داروهای ضد عفونی و ضد التهاب پیروی کرد.

کاربرد نوار عصب و عضله کمر

نوار عصب و عضله کمر یک روش تشخیصی است که برای ارزیابی وضعیت عصبها و عضلات کمر و پاها استفاده میشود. این روش میتواند برای تشخیص برخی از اختلالات شایع کمر مانند دیسک کمر، تنگی کانال نخاعی، رادیکولوپاتی، یا عفونت های نخاعی مفید باشد. همچنین میتواند برای ارزیابی وضعیت بهبود بعد از درمان های جراحی یا غیرجراحی کمر کاربرد داشته باشد.

نوار عصب و عضله کمر شامل دو بخش است: NCV یا مطالعه هدایت عصبی و EMG یا الکترومیوگرافی. در NCV، با قرار دادن الکترودهای کوچک روی پوست کمر و پاها، امواج الکتریکی کوچکی به عصبها ارسال میشود و سرعت و شدت پاسخ عصبی ثبت میشود. در EMG، با وارد کردن سوزن های ریز به عضلات کمر و پاها، فعالیتهای الکتریکی عضلات در حالت استراحت و فعالیت ثبت میشود. این روش میتواند نشان دهد که کدام عصب یا عضله تحت فشار یا آسیب قرار گرفته است و چه میزان ضایعه ایجاد شده است.

مزایای نوار عصب و عضله کمر

نوار عصب و عضله کمر یک روش تشخیصی است که برای ارزیابی وضعیت عصبها و عضلات کمر و پاها استفاده میشود. این روش میتواند برخی از مزایای زیر را داشته باشد:

تشخیص دقیق و زودهنگام دیسک کمر، تنگی کانال نخاعی، رادیکولوپاتی، یا عفونت های نخاعی که میتوانند باعث درد، بی حسی، گزگز، ضعف، یا فلج در پاها شوند.

ارزیابی وضعیت بهبود بعد از درمان های جراحی یا غیرجراحی کمر و تعیین نیاز به ادامه یا تغییر روش درمانی.

تشخیص علل کمردرد در بیمارانی که به دیابت، آسیب مغزی، یا سایر بیماریهای عصبی مبتلا هستند.

تشخیص عصب یا عضله ای که تحت فشار یا آسیب قرار گرفته است و مشخص کردن میزان و محل ضایعه ایجاد شده.

تشخیص اختلالات عملکرد عصبی، عضلانی، یا انتقال سیگنال عصب به عضله.

علاوه بر مزایای ذکر شده، نوار عصب و عضله کمر می‌تواند در موارد زیر نیز مفید باشد:

تشخیص تنگی کانال نخاعی، آرتروز ستون فقرات ، اسپوندیلوز ، سندرم دم اسبی ، بیماری‌های عصبی عضلانی مانند ام اس ، بررسی علل ضعف عضلانی ، علل بی‌حسی یا گزگز ، علل فلج

تفسیر نوار عصب کمر

تفسیر نوار عصب کمر بستگی به نوع و شدت اختلال عصبی یا عضلانی که در کمر یا پاها وجود دارد دارد. در نوار عصب کمر، از دو آزمایش استفاده میشود: NCV یا مطالعه هدایت عصبی و EMG یا الکترومیوگرافی. در NCV، سرعت و شدت جریان الکتریکی که در عصبهای کمر و پاها جریان دارد، اندازهگیری میشود. در EMG، فعالیتهای الکتریکی عضلات کمر و پاها در حالت استراحت و فعالیت ثبت میشود. این دو آزمایش میتوانند نشان دهند که آیا عصب یا عضله تحت فشار یا آسیب قرار گرفته است و چه میزان ضایعه ایجاد شده است.

برای تفسیر نوار عصب کمر، باید به شکل و طول موجهای الکتریکی، دامنه و مدت زمان فعالیتهای الکتریکی، و مقایسه مقادیر ثبت شده با مقادیر طبیعی توجه کرد.

مقایسه نوار عصب و عضله دیسک کمر با MRI

نوار عصب و عضله و MRI دو روش تشخیصی هستند که برای ارزیابی وضعیت دیسک کمر استفاده میشوند. این دو روش میتوانند مزایا و محدودیتهای مختلفی داشته باشنداین دو روش را می توان از جهات مختلفی با هم مقایسه نمود از جمله :

  نوار عصب و عضله یا EMG-NCV یک روش تشخیصی است که با اندازهگیری فعالیتهای الکتریکی عصب ها و عضلات، میتواند اختلالات مختلف عصبی و عضلانی را شناسایی کند. این روش میتواند برای تشخیص دیسک کمر، تنگی کانال نخاعی، رادیکولوپاتی، یا عفونتهای نخاعی مفید باشد. همچنین میتواند برای ارزیابی وضعیت بهبود بعد از درمانهای جراحی یا غیرجراحی کمر کاربرد داشته باشد. نوار عصب و عضله می تواند میزان آسیب به عضلات و مفاصل را مشخص نماید.

MRI یا تصویربرداری با رزونانس مغناطیسی یک روش تصویربرداری است که با استفاده از میدان های مغناطیسی قوی، میتواند تصاویر سه بعدی و جزئی از ساختارهای داخلی بدن را تولید کند. این روش میتواند برای ارزیابی وضعیت دیسک ها، مهره ها، رباط ها، غضروف ها، و نخاع کمر استفاده شود. این روش میتواند برای تشخیص دیسک کمر، تنگی کانال نخاعی، تومورها، یا عفونت های نخاعی مفید باشد. این روش هم میتواند برای ارزیابی وضعیت بعد از درمانهای جراحی یا غیرجراحی کمر کاربرد داشته باشد.

  مزایای نوار عصب و عضله نسبت به MRI عبارتند از:

ارزانتر و در دسترس تر بودن

 قابل  انجام در مطب یا کلینیک بدون نیاز به تجهیزات پیچیده می باشد

در بیمارانی که نمیتوانند MRI بگیرند مانند بیماران با پیس میکر، ایمپلنت های فلزی، یا کسانی که ترس از فضای بسته قابل اجرا است.

این روش می تواند عصب یا عضله ای که تحت فشار یا آسیب قرار گرفته است را تشخیص داده و همچنین میزان و محل ضایعه ایجاد شده را مشخص کند.

مزایای MRI نسبت به نوار عصب و عضله عبارتند از:

ارائه تصاویر واضح و دقیق از ساختارهای داخلی کمر ارائه می دهد

به وارد کردن سوزن یا ارسال امواج الکتریکی به بدن نیازی ندارد.

درد یا ریسک عفونت یا خونریزی در محل ورود سوزن وجود ندارد

قابلیت تشخیص دیسکها، مهره ها، رباط ها، غضروف ها، و نخاع کمر و مشخص کردن میزان و محل بیرون زدگی یا پارگی دیسک را دارا می باشد.

آیا نوار عصب و عضله دقیق تراز MRI است؟

پاسخ به این سوال بستگی به نوع و موقعیت اختلال عصبی یا عضلانی که مورد بررسی قرار میگیرد دارد البته تشخیص و تجویز پزشک هم در انتخاب یکی از این روش ها موثر است.

گاهی پزشک با نوار عصب و عضله می تواند بیماری را تشخیص داده و برای درمان آن اقدام کند اما در برخی از موارد پزشک نیاز به بررسی دقیق تر برای تشخیص بیماری و نیز میزان آسیب وارد شده به بدن دارد به همین دلیل ممکن است از MRI استفاده کند.

برای اینکه بدانید کدام روش برای شما موثر است باید با یک پزشک متخصص مغز و اعصاب و ستون فقرات در مرکز تخصصی نوار عصب و عضله در غرب تهران مشاوره نمایید.

نحوه اجرای آزمایش NCV/EMG چگونه است؟

برای انجام آزمایش نوار عصب و عضله نیاز است که شما مراحلی را طی کنید

1 –   قبل از آزمایش، باید از مصرف برخی داروها مانند آسپرین، وارفارین، یا داروهای ضد التهاب خودداری کنید. همچنین شما نباید بر روس پوست خود لوسیون یا کرم استفاده کرده باشید.

اگر به بیماری خاصی مبتلا هستید مانند دیابت، هموفیلی، یا عفونت دارید یا اگر باردار هستید باید قبل از انجام نوار عصب و عضله حتما پزشک را در جریان بیماری های خود قرار دهید.

2 –   در طول آزمایش، باید لباس راحت و سبک پوشیده و برخی قسمتهای بدن خود را برهنه کنید. پزشک یا تکنسین محل هایی را که قرار است الکترودها یا سوزن ها وارد شوند را با الکل تمیز میکند.

3 –   برای انجام NCV، دو الکترود کوچک روی پوست قرار میگیرند. یک الکترود تحریک کننده است که امواج الکتریکی کوچکی به عصب میفرستد. دیگری الکترود ثبت کننده است که سرعت و شدت پاسخ عصبی را اندازه گیری میکند. این روش ممکن است حس شوک یا لرزش را ایجاد کند اما معمولاً دردناک نیست.

4 –   برای انجام EMG، یک سوزن ریز به عضله وارد میشود. سوزن به یک دستگاه متصل است که فعالیتهای الکتریکی عضلات را در حالت استراحت و فعالیت ثبت میکند. این روش ممکن است حس نیش یا سوزش را ایجاد کند و ممکن است کمی دردناک باشد.

5 –   آزمایش NCV/EMG معمولاً بین 30 تا 60 دقیقه طول میکشد. بعد از آزمایش، ممکن است در محل ورود سوزنها قرمزی یا خونریزی کم داشته باشید. باید از فعالیت های سنگین خودداری کرده و از داروهای ضد درد یا یخ یا گرمای موضعی استفاده کنید.