دیسک کمر چیست؟ | 9 روش درمانی دیسک کمر

دیسک کمر مشکلی است که در ستون فقرات شما ایجاد می شود. ستون فقرات شما از استخوان های به نام مهره تشکیل شده است. بین هر مهره، دیسک های کوچکی وجود دارد که مانند بالشتک عمل می کنند و به مهره ها اجازه می دهند تا به راحتی روی هم حرکت کنند.

دیسک کمر زمانی اتفاق می افتد که غلاف بیرونی یکی از دیسک ها پاره شود و بخشی از هسته نرم داخلی آن بیرون زده و به نخاع یا اعصاب فشار وارد کند. این امر می تواند باعث درد، بی حسی و ضعف در کمر و پاها شود، اگر به دنبال بهترین مرکز مشاوره در تهران برای درمان دیسک کمر هستید لازم است که با شماره تلفن 09966333097 تماس بگیرید تا از خدمات مشاوره رایگان بهره مند شوید.

علائم دیسک کمر

علائم دیسک کمر می‌توانند شامل درد و ناخنایی در کمر، پاها و ساق‌ها باشند. این علائم می‌تواند در بخش‌های مختلف کمر و ساق‌ها تجلی داشته باشند و اغلب در طول انتقال به اندام‌ها و کمر و در حرکت این بخش‌ها، افزایش می‌یابند. علاوه بر این، امکان وجود علائم دیگری هم در بخش‌های مختلف بدن وجود دارد که می‌توانند شامل درد و ناخنایی در اندام‌ها و در کمر و ساق‌ها باشند. علائم دیسک کمر می‌توانند باعث شوند که افراد متوقف شوند و در برخی موارد، تغییراتی در حرکت‌های روزمره و عادی داشته باشند. شایع ترین علامت دیسک کمر، درد در ناحیه پایین کمر است. این درد ممکن است به باسن، ران و پاها نیز تیر بکشد. سایر علائم عبارتند از:

• بی حسی یا سوزن سوزن شدن در پاها
• ضعف عضلانی در پاها
• مشکل در راه رفتن یا ایستادن
• درد در هنگام سرفه، عطسه یا زور زدن

علت های دیسک کمر

دیسک کمر به مرور زمان و با افزایش سن ایجاد می شود. با افزایش سن، دیسک ها خاصیت ارتجاعی خود را از دست می دهند و بیشتر در معرض پارگی قرار می گیرند. سایر عوامل خطر ابتلا به دیسک کمر عبارتند از:

• بلند کردن اجسام سنگین
• انجام حرکات ناگهانی
• اضافه وزن یا چاقی
• نشستن یا ایستادن برای مدت طولانی
• سیگار کشیدن

درمان دیسک کمر

اکثر موارد دیسک کمر با درمان های غیر جراحی مانند استراحت، دارو و فیزیوتراپی بهبود می یابد. در برخی موارد، ممکن است برای برداشتن قسمت پاره شده دیسک نیاز به جراحی باشد، درمان دیسک کمر ممکن است شامل از کنار آمدن به علائم و عوامل خطرآفرین باشد. از جمله روش‌های درمانی ممکن برای دیسک کمر می‌توان به زیر بخش‌ها اشاره کرد:

1. درمان غیر جراحی: از جمله درمان‌های غیر جراحی می‌توان به استفاده از داروهای ضد درد، درمان‌های محلی و مکمل‌های غذایی اشاره کرد که ممکن است به تخفیف درد و ناخنایی کمک کنند.
2. تغذیه مناسب: تغذیه مناسب و استفاده از کارآمد‌های مکملی، می‌تواند به تخفیف علائم دیسک کمر و بهبود این شرایط کمک کند.
3. تمرینات و فعالیت‌های درمانی: تمرینات و فعالیت‌های درمانی و رفتارهایی که توسط درمانکننده توصیه شده، می‌توانند به بهبود شرایط درد و ناخنایی، بازسازی مناسب بافت‌های ساق و کاهش آلودگی در آن‌ها کمک کنند.
4. جراحی: در بعضی موارد و برای درمان دیسک‌های ساقی جراحی به عنوان روش درمانی انجام می‌شود، که باید توسط متخصصان در حوزه جراحی اعصاب بازتوان و جراحی کمر و آستانه انجام شود

پیشگیری از دیسک کمر

شما می توانید با انجام برخی اقدامات برای حفظ سلامت ستون فقرات و عضلات اطراف آن، به کاهش خطر ابتلا به دیسک کمر کمک کنید. این اقدامات عبارتند از:

• حفظ وزن سالم
• ورزش منظم
• تقویت عضلات کمر و شکم
• استفاده از تکنیک های صحیح بلند کردن اجسام
• اجتناب از نشستن یا ایستادن برای مدت طولانی
• ترک سیگار

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد? اگر دچار کمردرد شدید، بی حسی یا ضعف در پاها یا مشکل در کنترل روده یا مثانه هستید، باید به پزشک مراجعه کنید، برای اینکه بتوانید تجربه بهترین پزشک درمان دیسک کمر را داشته باشید میتوانید به کلینیک ویستان مراجعه کنید، دکتر شبنم رفیع زاده متخصص مغز و اعصاب میتوانند درمان دیسک کمر شما را بسیار آسان کرده و درمانی راحت و همیشگی را تجربه کنید.، میتوانید با شماره 09966333097 تماس گرفته و با دکتر رفیع زاده بصورت رایگان مشورت کنید.

علائم دیسک کمر چیست؟

علائم دیسک کمر می تواند از خفیف تا شدید متغیر باشد و به محل دیسک آسیب دیده و میزان فشاری که به عصب وارد می شود بستگی دارد.

• درد: این درد معمولاً در ناحیه پایین کمر احساس می شود و ممکن است به باسن، ران و پاها نیز تیر بکشد. درد اغلب به عنوان درد تیز یا سوزش توصیف می شود و ممکن است با خم شدن، سرفه، عطسه یا زور زدن بدتر شود.

• بی حسی یا سوزن سوزن شدن: این احساس ممکن است در پاها، به ویژه در امتداد مسیر عصب سیاتیک احساس شود.
• ضعف عضلانی: ضعف عضلانی ممکن است در پاها ایجاد شود و باعث مشکل در راه رفتن یا ایستادن شود.
• مشکل در کنترل روده یا مثانه: در موارد شدید، دیسک کمر ممکن است به اعصابی که مثانه و روده را کنترل می کنند فشار وارد کند و منجر به بی اختیاری ادرار یا مدفوع شود.

علائم دیگری که ممکن است با دیسک کمر تجربه کنید عبارتند از:

• احساس گرفتگی یا سنگینی در پاها که میتواند سختی زیادی را برای یک فرد به همراه داشته باشد و حتی برای راه رفتن فرد در مسیرهای کوتاه ایجاد مشکل کند.
• مشکل در خواب به پهلو یا پشت ، بعضی از افراد عادت به خوابیدن در پهلو یا پشت را دارند که اگر این حالت خواب فراهم نباشد بدون شک بی خوابی شدیدی خواهند کشید.
• درد در هنگام بلند کردن اجسام، برای همه پیش خواهد آمد که اجسامی را باید بلند کنند و یا اینکه جابجا کنندو اگر این کار را نتوانند انجام دهند بدون شک دجار مشکلات زیادی خواهند شد.
• کاهش اشتها، غذای کم باعث ضعف و لاغری شدید میشود و این مورد میتواند باعث تشدید بیماری گردد.
• کاهش وزن ، کاهش وزن در پی کاهش اشتها رخ میدهد و خود باعث ضعیف شدن عضلات بدن بیمار و پیشرفت بیماری خواهد شد.

بهترین ورزش برای دیسک کمر و سیاتیک

در حالی که ورزش منظم می تواند بخش مهمی از درمان و پیشگیری از دیسک کمر و سیاتیک باشد، بهترین ورزش برای شما به عوامل مختلفی از جمله شدت علائم، سطح تناسب اندام و هرگونه شرایط پزشکی دیگری که ممکن است داشته باشید بستگی دارد. با این حال، برخی از حرکات به طور کلی برای افراد مبتلا به دیسک کمر و سیاتیک مفید هستند:

تمرینات کششی برای درمان دیسک کمر

• کشش عضلات همسترینگ: روی زمین به پشت دراز بکشید، یک زانو را خم کنید و کف پایتان را صاف روی زمین قرار دهید. سپس با دست مخالف، پای صاف را به سمت قفسه سینه خود بکشید تا زمانی که کشش ملایمی در پشت ران خود احساس کنید. 30 ثانیه نگه دارید و سپس طرفین را عوض کنید.
• کشش گربه و گاو: روی چهار دست و پا قرار بگیرید. هنگام دم، قوس کمر خود را به سمت پایین فشار دهید و سر و دنبالچه خود را به سمت بالا ببرید. هنگام بازدم، کمر خود را به سمت بالا قوس دهید و سر و دنبالچه خود را به سمت پایین بکشید. 10 تا 15 بار تکرار کنید.
• کشش عضلات پیریفورمیس: روی زمین به پشت دراز بکشید، زانوها را خم کنید و کف پاها را صاف روی زمین قرار دهید. ساق پای راست خود را روی ران چپ خود قرار دهید و مچ پای راست خود را از روی زانوی چپ آویزان کنید. سپس با دست چپ، زانوی راست خود را به سمت قفسه سینه خود بکشید تا زمانی که کشش ملایمی در باسن راست خود احساس کنید. 30 ثانیه نگه دارید و سپس طرفین را عوض کنید.

تقویت عضلات برای درمان دیسک کمر

• پل: به پشت دراز بکشید، زانوها را خم کنید و کف پاها را صاف روی زمین قرار دهید. عضلات شکم و باسن خود را منقبض کنید و باسن خود را از زمین بلند کنید تا بدن شما یک خط مستقیم از شانه تا زانو ایجاد کند. 3 ثانیه نگه دارید و سپس به آرامی به حالت اولیه برگردید. 10 تا 15 بار تکرار کنید.
• لانژ: با یک پا به جلو قدم بردارید و زانوی خود را خم کنید تا جایی که زاویه 90 درجه با زمین ایجاد کند. زانوی جلویی شما نباید از انگشتان پا فراتر رود. زانوی عقب خود را به سمت زمین پایین بیاورید تا جایی که تقریباً به زمین برسد. 3 ثانیه نگه دارید و سپس به آرامی به حالت اولیه برگردید. 10 تا 12 بار در هر پا تکرار کنید.
• شنا: شنا یک تمرین عالی برای کل بدن است که به ویژه برای تقویت عضلات مرکزی شما مفید است. روی شکم خود دراز بکشید، صورت خود را به سمت پایین نگه دارید و دست ها و پاهای خود را صاف کنید. با دست های خود آب را پارو بزنید و با پاهای خود لگد بزنید تا بدن خود را در آب نگه دارید. تا جایی که می توانید ادامه دهید.
• قبل از شروع هر برنامه ورزشی جدید، با پزشک خود صحبت کنید. آنها می توانند به شما کمک کنند تا تعیین کنید که چه تمریناتی برای شما بی خطر و موثر است، دکتر شبنم رفیع زاده متخصص مغز و اعصاب میتوانند در این زمینه بهترین مشاور برای درمان بیماری دیسک کمر شما باشند.
• از انجام هر حرکتی که باعث درد شما می شود خودداری کنید.
• در حین انجام حرکات، نفس عمیق بکشید و به بدن خود گوش دهید.
• حرکات را به آرامی و با کنترل انجام دهید.
• به تدریج تعداد تکرارها و ست ها را در طول زمان افزایش دهید.
• اگر در حین انجام هر یک از حرکات احساس درد کردید، فوراً متوقف شوید و با پزشک خود صحبت کنید، برای این کار با شماره 09966333097 بصورت شبانه روزی میتوانید تماس بگیرید و از مشاوره متخصصین ما بهره مند شوید.

در کنار ورزش، اقدامات دیگری نیز وجود دارد که می توانید برای کمک به تسکین درد دیسک کمر و سیاتیک انجام دهید:

• از کمپرس گرم یا سرد استفاده کنید.
• از داروهای مسکن بدون نسخه مانند ایبوپروفن یا استامینوف

ردیف	نوع حرکت	دسته قرارگیری حرکت در پزشکی
1	خم شدن یا چرخش ناگهانی	حرکات ناگهانی
2	بلند کردن اجسام سنگین	حرکات ناگهانی
3	حرکات تند ورزشی	حرکات ناگهانی
4	نشستن یا ایستادن برای مدت طولانی	وضعیت نامناسب
5	قوز کردن یا خم شدن	وضعیت نامناسب
6	پوشیدن کفش های نامناسب	وضعیت نامناسب
7	بلند کردن اجسام سنگین	فعالیت های سنگین
8	کارهای یدی	فعالیت های سنگین
9	ورزش های پر برخورد	فعالیت های سنگین
10	اضافه وزن یا چاقی	عوامل اضافی
11	سیگار کشیدن	عوامل اضافی
12	رژیم غذایی ناسالم	عوامل اضافی
13	استرس	عوامل اضافی

برخی از کارهای خاص که باید از آنها اجتناب کنید

• بلند کردن اجسام سنگین: اگر مجبور به بلند کردن چیزی سنگین هستید، از خم کردن کمر خودداری کنید. به جای آن، از پاهای خود خم شوید و جسم را با زانوهای خود بلند کنید. همچنین، جسم را تا حد امکان به بدن خود نزدیک نگه دارید.
• خم شدن یا چرخش ناگهانی: از حرکات ناگهانی که می تواند به کمر شما فشار وارد کند خودداری کنید. هنگام خم شدن یا چرخش، به آرامی و با کنترل حرکت کنید.
• نشستن یا ایستادن برای مدت طولانی: اگر برای مدت طولانی می نشینید یا می ایستید، هر 30 دقیقه یکبار بلند شوید و حرکت کنید. همچنین، سعی کنید از یک صندلی یا میز ارگونومیک استفاده کنید که از کمر شما حمایت کند.
• پوشیدن کفش های نامناسب: کفش های نامناسب می توانند به کمر شما فشار وارد کنند و باعث درد شوند. از پوشیدن کفش های پاشنه بلند یا کفش هایی که صاف هستند خودداری کنید. در عوض، کفش هایی را انتخاب کنید که قوس خوبی داشته باشند و از پاهای شما حمایت کنند.
• سیگار کشیدن: سیگار کشیدن جریان خون به دیسک های شما را کاهش می دهد و می تواند روند بهبودی را دشوارتر کند.
• اضافه وزن یا چاقی: اضافه وزن یا چاقی می تواند فشار زیادی به کمر شما وارد کند. اگر اضافه وزن دارید، کاهش وزن حتی به مقدار کم می تواند به کاهش درد شما کمک کند.

مدت زمان استراحت بعد از عمل دیسک کمر چقدر است؟

مدت زمان استراحت بعد از عمل دیسک کمر به نوع عمل، سلامت کلی شما و شغل شما بستگی دارد.

• برای جراحی دیسککتومی: که در آن فقط دیسک پاره شده برداشته می شود، معمولاً 6 تا 8 هفته استراحت نیاز دارید.
• برای جراحی لامینکتومی یا فیوژن: که در آن استخوان یا مواد مصنوعی برای ایجاد ثبات در ستون فقرات شما استفاده می شود، ممکن است به 12 هفته یا بیشتر استراحت نیاز داشته باشید.

در اینجا چند نکته کلی در مورد زمان استراحت بعد از عمل دیسک کمر آورده شده است:

• 2 تا 4 هفته اول: در این مدت، باید از فعالیت های شدید خودداری کنید و روی بهبودی خود تمرکز کنید. شما می توانید کارهای سبک مانند پیاده روی و انجام کارهای خانه را انجام دهید.
• 4 تا 6 هفته بعد: شما می توانید به تدریج فعالیت های خود را افزایش دهید. شما ممکن است بتوانید به سر کار خود بازگردید، اما باید از بلند کردن اجسام سنگین یا انجام حرکات ناگهانی خودداری کنید.
• 6 تا 12 هفته بعد: شما باید بتوانید به اکثر فعالیت های عادی خود بازگردید. با این حال، هنوز هم باید از فعالیت های شدید خودداری کنید.
• 12 هفته بعد: شما باید بتوانید به طور کامل از عمل خود بهبود یابید.

مهم است که به دستورالعمل های پزشک خود در مورد زمان استراحت خود گوش دهید. آنها می توانند به شما کمک کنند تا بهترین برنامه بهبودی را برای موقعیت خود ایجاد کنید، همجنین فراموش نکنید کلینیک ویستان همواره آماده پذیرش افرادی میباشد که از بیماری دیسک کمر رنج میبرند .

چند عامل دیگر وجود دارد که می تواند بر زمان استراحت شما تأثیر بگذارد و به روند بهبود بعد از عمل دیسک کمر تاثیر بگذارد.

• سن شما: اگر جوان تر هستید، ممکن است سریعتر از افراد مسن بهبود یابید.
• سلامت کلی شما: اگر در سلامت کلی خوبی هستید، ممکن است سریعتر از افرادی که بیماری های مزمن دارند بهبود یابید.
• نوع شغل شما: اگر شغل شما به فعالیت بدنی زیادی نیاز دارد، ممکن است به زمان استراحت بیشتری نسبت به کسی که شغل کم تحرکی دارد نیاز داشته باشید.
• درد شما: اگر بعد از عمل همچنان درد دارید، ممکن است لازم باشد تا زمانی که درد شما برطرف شود، استراحت کنید.

در طول دوره نقاهت، مهم است که موارد زیر را انجام دهید:

• به طور مرتب داروهای خود را مصرف کنید.
• تمرینات تقویتی و کششی خود را انجام دهید.
• از کمپرس گرم یا سرد استفاده کنید.
• به اندازه کافی استراحت کنید.
• از بلند کردن اجسام سنگین یا انجام حرکات ناگهانی خودداری کنید.
• رژیم غذایی سالم داشته باشید.
• سیگار نکشید.

بهترین روغن برای دیسک کمر

در حالی که تحقیقات علمی در مورد اثربخشی روغن های خاص برای درمان دیسک کمر محدود است، برخی از روغن ها به طور سنتی برای تسکین درد و التهاب مرتبط با این بیماری استفاده می شوند. برخی از روغن های رایج که ممکن است برای دیسک کمر مفید باشند عبارتند از:

• روغن سیاه دانه: این روغن دارای خواص ضد التهابی و ضد درد است که می تواند به کاهش درد و التهاب ناشی از دیسک کمر کمک کند.
• روغن زیتون: این روغن به دلیل خواص ضد التهابی و آنتی اکسیدانی خود شناخته شده است و می تواند به کاهش درد و التهاب ناشی از دیسک کمر کمک کند.
• روغن نارگیل: این روغن می تواند به کاهش التهاب و درد کمک کند و همچنین دارای خواص ضد میکروبی است که می تواند به جلوگیری از عفونت کمک کند.
• روغن آویشن: این روغن دارای خواص ضد التهابی و ضد درد قوی است و می تواند به شل شدن عضلات و کاهش اسپاسم کمک کند.
• روغن نعناع فلفلی: این روغن می تواند به تسکین درد و التهاب کمک کند و همچنین دارای خواص ضد اسپاسم است که می تواند به شل شدن عضلات و کاهش اسپاسم کمک کند.

نحوه استفاده از روغن ها:

• ماساژ: می توانید چند قطره از روغن را با روغن حامل مانند روغن نارگیل یا روغن بادام مخلوط کرده و آن را روی ناحیه آسیب دیده ماساژ دهید.
• حمام: چند قطره از روغن را به آب حمام خود اضافه کنید.
• کمپرس گرم: چند قطره از روغن را روی یک پارچه گرم بریزید و آن را روی ناحیه آسیب دیده قرار دهید.

نکات مهم در درمان دیسک کمر

• قبل از استفاده از هر گونه روغن جدید روی پوست خود، تست حساسیت را انجام دهید. چند قطره از روغن را در قسمت کوچکی از پوست داخلی بازوی خود بمالید و 24 ساعت صبر کنید تا ببینید آیا واکنشی رخ می دهد یا خیر.
• از روغن های اساسی به صورت رقیق شده استفاده کنید. هرگز روغن های اساسی را به صورت مستقیم روی پوست خود نزنید، زیرا می توانند تحریک کننده باشند.
• اگر باردار هستید یا شیر می دهید، قبل از استفاده از هر گونه روغن اساسی با پزشک خود مشورت کنید، همچنین با مراجعه به صفحه تماس با ما میتوانید نزدیک ترین راه های ارتباطی با پزشکان را پیدا کنید.

علت درد در ناحیه گودی کمر

دلایل مختلفی برای درد در ناحیه گودی کمر وجود دارد. برخی از شایع ترین علل عبارتند از:

• کشیدگی یا پارگی عضلات یا رباط ها: این یک آسیب شایع است که می تواند ناشی از بلند کردن اجسام سنگین، حرکات ناگهانی یا چرخش بیش از حد باشد.
• آرتروز: آرتروز، مانند آرتروز دژنراتیو یا آرتریت روماتوئید، می تواند باعث درد، التهاب و سفتی در مفاصل کمر شود.
• دیسک کمر: دیسک های بین مهره ها می توانند فرسوده یا پاره شوند و باعث درد، بی حسی و ضعف در پاها شوند.
• تنگی کانال نخاعی: تنگی کانال نخاعی زمانی اتفاق می افتد که فضای اطراف نخاع باریک می شود و باعث فشار بر روی نخاع می شود.
• پوکی استخوان: پوکی استخوان می تواند باعث ضعیف شدن و شکننده شدن استخوان ها شود و آنها را بیشتر در معرض شکستگی قرار دهد.
• فیبرومیالژیا: فیبرومیالژیا یک بیماری مزمن است که باعث درد عضلانی و اسکلتی عضلانی در سراسر بدن می شود، از جمله در کمر.
• استرس و اضطراب: استرس و اضطراب می تواند باعث تنش عضلانی و درد در کمر شود.

در برخی موارد، درد در ناحیه گودی کمر ممکن است ناشی از یک بیماری جدی تر مانند عفونت، تومور یا شکستگی باشد. اگر کمردرد دارید، مهم است که برای تشخیص و درمان به پزشک مراجعه کنید. پزشک شما می تواند علت درد شما را مشخص کند و بهترین راه درمان را برای شما تجویز کند.

در اینجا چند نکته برای کمک به جلوگیری از درد در ناحیه گودی کمر آورده شده است:

• حفظ وضعیت بدنی مناسب: هنگامی که می ایستید، می نشینید یا راه می روید، کمر خود را صاف نگه دارید.
• از بلند کردن اجسام سنگین خودداری کنید: اگر مجبور به بلند کردن چیزی سنگین هستید، از خم کردن کمر خودداری کنید. به جای آن، از پاهای خود خم شوید و جسم را با زانوهای خود بلند کنید. همچنین، جسم را تا حد امکان به بدن خود نزدیک نگه دارید.
• وزن خود را در حد سالم نگه دارید: اضافه وزن می تواند فشار زیادی به کمر شما وارد کند.
• به طور مرتب ورزش کنید: ورزش می تواند به تقویت عضلات و بهبود انعطاف پذیری شما کمک کند که می تواند به جلوگیری از کمردرد کمک کند.
• از سیگار کشیدن خودداری کنید: سیگار کشیدن می تواند جریان خون به دیسک های شما را کاهش دهد و روند بهبودی را دشوارتر کند.
• استرس خود را مدیریت کنید: استرس می تواند باعث تنش عضلانی و درد در کمر شود. تکنیک های مدیریت استرس مانند یوگا، مدیتیشن یا تنفس عمیق می تواند مفید باشد.

اگر دچار کمردرد هستید، اقدامات زیادی وجود دارد که می توانید برای تسکین درد خود انجام دهید، از جمله:

• از کمپرس گرم یا سرد استفاده کنید.
• از داروهای مسکن بدون نسخه مانند ایبوپروفن یا استامینوفن استفاده کنید.
• ماساژ درمانی را انجام دهید و سعی کنید این کار را تکرار کنید .
• به فیزیوتراپی بروید و این مورد را همیشه در کنار درمان های دیگر خود داشته باشید.
• از یوگا یا تای چی انجام دهید چرا که این دو ورزش میتواند دیسک کمر شما را تا حد زیادی درمان کند.

علائم دیسک کمر در پاها

علائم دیسک کمر در پاها می تواند شامل موارد زیر باشد:

درد: این شایع ترین علامت دیسک کمر است و می تواند از خفیف تا شدید باشد. درد ممکن است در یک ناحیه از پا یا در امتداد کل پا، از جمله باسن، ران، ساق پا و پا احساس شود. درد معمولاً در یک طرف بدن رخ می دهد، اما ممکن است هر دو پا را تحت تاثیر قرار دهد.

بی حسی یا گزگز: این علامت زمانی اتفاق می افتد که عصب تحت فشار دیسک آسیب دیده قرار گیرد. بی حسی یا گزگز ممکن است در هر نقطه از پا احساس شود، اما بیشتر در ساق پا و پا دیده می شود.

ضعف عضلانی: فشار بر روی عصب می تواند باعث ضعف عضلانی در پاها شود. این امر ممکن است راه رفتن یا بلند کردن پا را دشوار کند. در موارد شدید، ممکن است منجر به افتادگی پا شود.

احساس سوزن سوزن شدن یا تیر کشیدن: این علامت به دلیل تحریک عصب ایجاد می شود و می تواند ناگهانی و شدید باشد. احساس سوزن سوزن شدن یا تیر کشیدن معمولاً در امتداد مسیر عصبی که تحت فشار قرار گرفته است، مانند پایین ساق پا و پا احساس می شود.

اختلال عملکرد مثانه یا روده: در موارد شدید، دیسک کمر می تواند بر اعصابی که مثانه و روده را کنترل می کنند فشار وارد کند. این امر می تواند منجر به مشکلاتی مانند بی اختیاری ادرار یا مدفوع شود.

علائم دیگری که ممکن است با دیسک کمر در پاها رخ دهد عبارتند از:

• اسپاسم عضلانی: عضلات پا ممکن است در پاسخ به درد و التهاب اسپاسم شوند.
• افزایش حساسیت به لمس: پوست پا ممکن است نسبت به لمس حساس تر شود.
• دشواری در راه رفتن: درد، ضعف عضلانی یا اسپاسم عضلانی می تواند راه رفتن را دشوار کند.

اگر هر یک از این علائم را تجربه می کنید، مهم است که برای تشخیص و درمان به پزشک مراجعه کنید. پزشک شما می تواند علت علائم شما را مشخص کند و بهترین راه درمان را برای شما تجویز کند. برخی از درمان های رایج برای دیسک کمر در پاها عبارتند از:

• استراحت: به خودتان زمان بدهید تا بهبود پیدا کنید و از فعالیت های شدید خودداری کنید.
• دارو: داروهای مسکن بدون نسخه مانند ایبوپروفن یا استامینوفن می توانند به تسکین درد و التهاب کمک کنند. در موارد شدید، ممکن است داروهای تجویزی مانند شل کننده های عضلانی یا داروهای ضد درد قوی تر تجویز شود.
• فیزیوتراپی: یک فیزیوتراپ می تواند به شما در یادگیری تمریناتی برای تقویت عضلات و بهبود انعطاف پذیری کمک کند.
• تزریق: تزریق استروئید یا داروهای ضد التهاب را می توان به فضای اپیدورال اطراف نخاع تزریق کرد تا به تسکین درد و التهاب کمک کند.
• جراحی: جراحی معمولاً آخرین راه حل برای دیسک کمر است. این ممکن است در مواردی که دیسک کمر باعث ضعف عضلانی یا بی حسی شدید در پاها شود، ضروری باشد.

بیرون زدگی دیسک کمر

بیرون زدگی دیسک کمر، که به آن فتق دیسک نیز گفته می شود، زمانی اتفاق می افتد که غضروفی که بین مهره های ستون فقرات شما به عنوان بالشتک عمل می کند (دیسک بین مهره ای) پاره شده و بخشی از آن به فضای نخاع نشت می کند.

این امر می تواند بر روی ریشه عصبی که از نخاع شما خارج می شود فشار وارد کند و باعث درد، بی حسی، ضعف یا سوزن سوزن شدن در بازوها یا پاها شود. بیرون زدگی دیسک بیشتر در ناحیه کمر رخ می دهد، اما می تواند در گردن نیز اتفاق بیفتد.

• سن: بیرون زدگی دیسک بیشتر در افراد بین 30 تا 50 سال رخ می دهد.
• شغل: شغل هایی که شامل بلند کردن اجسام سنگین، خم شدن یا چرخش مکرر هستند، می توانند خطر ابتلا به بیرون زدگی دیسک را افزایش دهند.
• چاقی: اضافه وزن می تواند فشار بیشتری بر ستون فقرات شما وارد کند و خطر ابتلا به بیرون زدگی دیسک را افزایش دهد.
• سابقه خانوادگی: اگر سابقه خانوادگی بیرون زدگی دیسک دارید، ممکن است بیشتر در معرض خطر ابتلا به آن باشید.
• سیگار کشیدن: سیگار کشیدن می تواند به دیسک های شما آسیب برساند و خطر ابتلا به بیرون زدگی دیسک را افزایش دهد.

شایع ترین علامت بیرون زدگی دیسک، درد است که معمولاً در یک طرف بدن و در ناحیه ای که دیسک بیرون زده است، احساس می شود. درد ممکن است تیر کشنده، سوزاننده یا ثابت باشد و با فعالیت بدتر شود. سایر علائم ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• بی حسی یا گزگز: این علامت زمانی اتفاق می افتد که عصب تحت فشار دیسک آسیب دیده قرار گیرد. بی حسی یا گزگز ممکن است در هر نقطه از بازو یا پا که تحت تاثیر قرار گرفته است، احساس شود.
• ضعف عضلانی: فشار بر روی عصب می تواند باعث ضعف عضلانی در بازوها یا پاها شود. این امر ممکن است گرفتن اشیاء، بلند کردن پا یا راه رفتن را دشوار کند.
• اختلال عملکرد مثانه یا روده: در موارد شدید، بیرون زدگی دیسک می تواند بر اعصابی که مثانه و روده را کنترل می کنند فشار وارد کند. این امر می تواند منجر به مشکلاتی مانند بی اختیاری ادرار یا مدفوع شود.

پزشک شما برای تشخیص بیرون زدگی دیسک، سابقه پزشکی شما را بررسی می کند و معاینه فیزیکی انجام می دهد. آنها همچنین ممکن است آزمایشاتی مانند MRI، سی تی اسکن یا اشعه ایکس را برای تجسم دیسک های شما و تأیید تشخیص تجویز کنند.

راه کارهایی برای درمان بیرون زدگی کمر

درمان بیرون زدگی دیسک معمولاً غیر جراحی است و بر روی تسکین درد و التهاب تمرکز دارد. گزینه های درمانی ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• استراحت: به خودتان زمان بدهید تا بهبود پیدا کنید و از فعالیت های شدید خودداری کنید.
• دارو: داروهای مسکن بدون نسخه مانند ایبوپروفن یا استامینوفن می توانند به تسکین درد و التهاب کمک کنند. در موارد شدید، ممکن است داروهای تجویزی مانند شل کننده های عضلانی یا داروهای ضد درد قوی تر تجویز شود.
• فیزیوتراپی: یک فیزیوتراپ می تواند به شما در یادگیری تمریناتی برای تقویت عضلات و بهبود انعطاف پذیری کمک کند.
• تزریق: تزریق استروئید یا داروهای ضد التهاب را می توان به فضای اپیدورال اطراف نخاع تزریق کرد تا به تسکین درد و التهاب کمک کند.
• جراحی: جراحی معمولاً آخرین راه حل برای بیرون زدگی دیسک است. این ممکن است در مواردی که درد شدید و مداوم است یا ضعف عضلانی یا بی حسی قابل توجهی وجود دارد، ضروری باشد.

شما می توانید با حفظ وزن سالم، ورزش منظم و اجتناب از بلند کردن اجسام سنگین به گونه ای که کمر خود را خم کنید یا بچرخانید، خطر ابتلا به بیرون زدگی دیسک را کاهش دهید. همچنین مهم است که وضعیت بدنی صحیح را هنگام نشستن، ایستادن و راه رفتن حفظ کنید.

بهترین پماد برای کمر درد چیست؟

در حالی که تحقیقات علمی در مورد اثربخشی کرم ها و پمادهای خاص برای درمان کمردرد محدود است، برخی از محصولات به طور سنتی برای تسکین درد و التهاب مرتبط با این بیماری استفاده می شوند. برخی از کرم ها و پمادهای رایج که ممکن است برای کمردرد مفید باشند عبارتند از:

• کرم کپسایسین: این کرم حاوی کپسایسین، ماده ای است که در فلفل چیلی یافت می شود و باعث ایجاد احساس گرما و سوزش می شود. کپسایسین می تواند به مسدود کردن سیگنال های درد به مغز کمک کند و همچنین ممکن است دارای خواص ضد التهابی باشد.
• کرم یا پماد سالیسیلات متیل: این محصول حاوی سالیسیلات متیل، نوعی از داروهای ضد درد و ضد التهاب است که به طور موضعی استفاده می شود. سالیسیلات متیل ممکن است به تسکین درد و التهاب ناشی از کمردرد کمک کند.
• کرم یا پماد منتول: منتول ماده ای است که به طور طبیعی در نعناع یافت می شود و باعث ایجاد احساس خنکی می شود. منتول ممکن است به تسکین درد و التهاب ناشی از کمردرد کمک کند.
• روغن یا کرم CBD: CBD مخفف کانابیدیول است، ماده ای که در گیاه شاهدانه یافت می شود. برخی از تحقیقات نشان می دهد که CBD ممکن است دارای خواص ضد درد و ضد التهابی باشد و ممکن است به تسکین درد ناشی از کمردرد کمک کند. با این حال، به تحقیقات بیشتری نیاز است.

نحوه استفاده از کرم ها و پمادها:

• دست های خود را بشویید: قبل از استفاده از هر گونه کرم یا پماد، دست های خود را به طور کامل با آب و صابون بشویید.
• ناحیه آسیب دیده را خشک کنید: ناحیه ای از پوست که می خواهید کرم یا پماد را روی آن بمالید را کاملا خشک کنید.
• مقداری کرم یا پماد را به آرامی ماساژ دهید: مقداری کرم یا پماد را به اندازه نخود به ناحیه آسیب دیده بمالید و به آرامی ماساژ دهید تا جذب شود.
• از تماس با چشم، دهان یا زخم های باز خودداری کنید: مراقب باشید که کرم یا پماد با چشم، دهان یا زخم های باز شما تماس نداشته باشد.
• از کرم یا پماد طبق دستور استفاده کنید: کرم یا پماد را طبق دستور روی برچسب محصول استفاده کنید.
• قبل از استفاده از هر گونه کرم یا پماد جدید روی پوست خود، تست حساسیت را انجام دهید. مقداری از کرم یا پماد را در قسمت کوچکی از پوست داخلی بازوی خود بمالید و 24 ساعت صبر کنید تا ببینید آیا واکنشی رخ می دهد یا خیر.
• اگر باردار هستید یا شیر می دهید، قبل از استفاده از هر گونه کرم یا پماد با پزشک خود مشورت کنید.
• اگر از داروهای دیگر استفاده می کنید، قبل از استفاده از هر گونه کرم یا پماد با پزشک خود مشورت کنید.
• اگر درد شما شدید است یا پس از چند روز از استفاده از کرم یا پماد بهبود نیافت، حتما به پزشک مراجعه کنید.